ΜΠρ ΑΜΦΙΣΣΑΣ 306/2025 (ΤΑΚΤΙΚΗ)

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Αριθμός Αποφάσεως: 306/2025

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ευαγγελία – Κωνσταντίνα Βενέρη, Πρωτόδικη, η οποία ορίστηκε από την Πρόεδρο Πρωτοδικών του Πρωτοδικείου Άμφισσας και τη γραμματέα […].

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2024 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Λ.Β., χήρας Μ.Β., θυγατέρα Ν. και Γ., κατοίκου […], με Α.Φ.Μ. […], που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Αφροδίτης-Φανουρίας Καραΐσκου του Δ.Σ. Λαμίας (Α.Μ. 406), η οποία προκατέθεσε νομότυπως και εμπροθέσμως προτάσεις την 30.04.2024 (σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην υπό στοιχείο Ι νομική σκέψη της παρούσας, δυνάμει της από 10.04.2024 εξουσιοδότησης) και δεν έκανε αυτοπρόσωπη εμφάνιση στο ακροατήριο.

ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) Δ.Κ. του Π. και της Κ., με Α.Φ.Μ. […] και 2) Η.Κ. του Π. και της Κ., με Α.Φ.Μ. […], κατοίκων απάντων […], που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Ευσταθίου Δελμούζου του Δ.Σ. Άμφισσας (Α.Μ. 46), ο οποίος προκατέθεσε προτάσεις νομότυπως και εμπροθέσμως την 25.04.2024 (δυνάμει της από 2.04.2024 εξουσιοδότησης) και δεν έκανε αυτοπρόσωπη εμφάνιση στο ακροατήριο.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 και 3 του Ν. 4640/2019 (Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Περαιτέρω εναρμόνιση της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008 και άλλες διατάξεις) «1. Η έγγραφη γνωστοποίηση του διαμεσολαβητή προς τα μέρη για τη διεξαγωγή της υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας ή η συμφωνία της εκούσιας προσφυγής στη διαδικασία της διαμεσολάβησης του άρθρου 5, αναστέλλει την παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία άσκησης των αξιώσεων και των δικαιωμάτων, εφόσον αυτές έχουν αρχίσει σύμφωνα με τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, καθώς και τις δικονομικές προθεσμίες των άρθρων 237 και 238 ΚΠολΔ, για όσο χρόνο διαρκεί η διαδικασία διαμεσολάβησης» και «3. Οι δικονομικές προθεσμίες της παραγράφου 1 συνεχίζονται από τη σύνταξη πρακτικού μη επίτευξης συμφωνίας ή από την επίδοση δήλωσης αποχώρησης από τη διαδικασία της διαμεσολάβησης του ενός μέρους προς το άλλο και προς τον διαμεσολαβητή ή από την με οποιονδήποτε τρόπο ολοκλήρωση ή κατάργηση της διαδικασίας της διαμεσολάβησης. Στην περίπτωση επίτευξης συμφωνίας, η συνέχιση των δικονομικών προθεσμιών δικαιολογείται για αντικείμενα της δίκης που δεν καλύπτονται από τη συμφωνία των μερών». Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 237 παρ.1 ΚΠολΔ «Μέσα σε ενενήντα (90) ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας για την επίδοση της αγωγής κατά την παρ. 2 του άρθρου 215, οι διάδικοι οφείλουν να καταθέσουν τις προτάσεις και να προσκομίσουν όλα τα αποδεικτικά μέσα και τα διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται με αυτές», ενώ σύμφωνα με την παρ. 2 του ίδιου ως άνω άρθρου «….Εκπρόθεσμες προτάσεις και προσθήκες δεν λαμβάνονται υπόψη». Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 215 παρ. 2 ΚΠολΔ «Στην περίπτωση του άρθρου 237, η αγωγή επιδίδεται στον εναγόμενο μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την κατάθεσή της και αν αυτός ή κάποιος από τους ομοδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής μέσα σε προθεσμία εξήντα (60) ημερών. Αν η αγωγή δεν επιδοθεί μέσα στην προθεσμία αυτή, θεωρείται ως μη ασκηθείσα».

Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα κατέθεσε την ένδικη αγωγή της στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου την 27.12.2023, αρχομένης έκτοτε της προθεσμίας των 120 ημερών (30 ημέρες (άρθρο 215 παρ.2) + 90 ημέρες (άρθρο 237παρ.1)) για την εκ μέρους της κατάθεση προτάσεων. Την 22.04.2024, οπότε μέχρι τότε είχαν συμπληρωθεί ήδη 116 ημέρες (28η.12.2023 έως 22.04.2024) εκ της ανωτέρω προθεσμίας, η ορισθείσα διαμεσολαβήτρια, […], απέστειλε στα διάδικα μέρη έγγραφη γνωστοποίηση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προκειμένου να τους ενημερώσει ότι η υποχρεωτική αρχική συνεδρία διαμεσολάβησης θα πραγματοποιηθεί μέσω της πλατφόρμας zoom την 29.04.2024 (βλ. το από 22.04.2024 e-mail της ανωτέρω διαμεσολαβήτριας, το οποίο προσκομίζει η ενάγουσα). Η αρχική υποχρεωτική συνεδρία περατώθηκε την 29.04.2024 (βλ. το πρακτικό περάτωσης αυτής, το οποίο προσκομίζει η ενάγουσα), κατά το διάστημα δε αυτό των 8 ημερών, ήτοι από την 22.04.2024 έως και την 29.04.2024, επήλθε αναστολή της προθεσμίας των 120 ημερών, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 του Ν. 4640/2019. Από την 30η.04.2024 συνεχίζει η προθεσμία, για τη συμπλήρωση της οποίας απομένουν εισέτι 8 ημέρες. Η ενάγουσα, ως προκύπτει από την επισημείωση της γραμματέως του Δικαστηρίου στο εσωτερικό του φακέλου της δικογραφίας, κατέθεσε το δικόγραφο των προτάσεων της την 30.04.2024, ήτοι 1 ημέρα μετά την λήξη της κατά τα ανωτέρω αναστολής και 7 ημέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας για την κατάθεση προτάσεων. Κατά συνέπεια, προκύπτει ότι οι κατατεθείσες εκ μέρους της προτάσεις τυγχάνουν εμπρόθεσμες και η ίδια συμμετέχει κανονικά στη δίκη. (ΜΠΠατρ 130/2023, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1096 και 1098 ΑΚ, προκύπτει ότι ο νομέας αλλότριου πράγματος, αν ήταν κακόπιστος κατά το χρόνο που κατέλαβε το πράγμα, ή αν έμαθε αργότερα ότι δεν έχει δικαίωμα νομής, υπέχει από τότε ως προς το πράγμα και τα ωφελήματα του πράγματος την ίδια ευθύνη που έχει και για το χρόνο μετά την επίδοση της αγωγής. Η ενοχή υφίσταται ανεξαρτήτως αιτίας για την οποία νέμεται το πράγμα και ανεξαρτήτως όχλησης προς απόδοση και αρκεί η πληροφόρηση του νομέα με οποιονδήποτε τρόπο, ότι δεν έχει δικαίωμα νομής. Ωφελήματα δε είναι όχι μόνον οι καρποί του πράγματος ή του δικαιώματος, αλλά και κάθε όφελος που παρέχει η χρήση του πράγματος ή του δικαιώματος (άρθρο 962 Α.Κ.). Επομένως ωφέλημα είναι και κάθε όφελος που έχει ο νομέας από την ενοίκηση ή την κατ' άλλο τρόπο χρήση του πράγματος από τον ίδιο, συνεπεία των οποίων εξοικονομεί τη δαπάνη, στην οποία θα υποβαλλόταν, αν μίσθωνε άλλο όμοιο πράγμα, οπότε η ωφέλεια συνίσταται στην εξοικονόμηση της σχετικής δαπάνης για τα μισθώματα (ΑΠ 822/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από τη συστηματική θέση των άρθρων 1096-1100 ΑΚ αμέσως μετά τα 1094-1095 ΑΚ συνάγεται ότι αυτά ρυθμίζουν την έννομη σχέση μεταξύ του κυρίου και του νομέα ή κατόχου, η οποία γεννιέται από το γεγονός ότι ο τελευταίος, ενώ υποχρεούται κατ' άρθρο 1094 ΑΚ να αποδώσει το πράγμα στον κύριο, πορίστηκε (ή παρέλειψε να ποριστεί) ωφελήματα από το πράγμα, προξένησε ζημιά σ' αυτό ή κατέστησε αδύνατη την απόδοσή του. Η εφαρμογή δηλαδή των άρθρων 1096-1100 ΑΚ προϋποθέτει δυνατότητα διεκδικήσεως του πράγματος, ήτοι ότι η διεκδικητική αγωγή θα ήταν βάσιμη. Ειδικότερα αυτό σημαίνει: α) οι προϋποθέσεις της διεκδικητικής αγωγής, δηλ. η κυριότητα του ενός και η νομή ή κατοχή του άλλου να υπάρχουν ή τουλάχιστον να υπήρχαν κατά το χρόνο που συνέβη το θεμελιωτικό της αξιώσεως γεγονός, π.χ. ο πορισμός ωφελημάτων από το πράγμα ή η προξένηση ζημίας σ' αυτό. β) ο νομέας ή κάτοχος να μην έχει δικαίωμα νομής ή κατοχής, το οποίο να μπορεί να αντιτάξει κατ' άρθρο 1095 ΑΚ στη διεκδικητική αγωγή του κυρίου (Σταθόπουλος - Γεωργιάδης «αστικός κώδιξ» έκδοση 1985 σελ 585 αρ. 4). Ωφελήματα δε κατ' άρθρο 962 ΑΚ, είναι όχι μόνο οι καρποί του πράγματος ή του δικαιώματος, αλλά και κάθε όφελος, που παρέχει η χρήση του πράγματος ή του δικαιώματος (ΑΠ 1202/2019, ΑΠ 686/2010 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Οι παραπάνω αξιώσεις των άρθρων 1096 έως 1100 ΑΚ, ασκούνται, όπως προαναφέρθηκε, μαζί με τη διεκδικητική. Μπορούν, όμως, να ασκηθούν στο ίδιο δικόγραφο με την αναγνωριστική αγωγή, καθώς και με ιδιαίτερη (χωριστή) αγωγή, για το ορισμένο της οποίας πρέπει να αναφέρονται σ' αυτήν, πλην άλλων, τόσο η ιδιότητα του ενάγοντος ως κυρίου του ακινήτου κατά τον κρίσιμο χρόνο, όσο και ο τρόπος κτήσεως της ιδιότητας αυτής, τα ίδια δε ισχύουν και στην περίπτωση, που ο δανειστής είναι όχι κύριος, αλλά συγκύριος του ακινήτου, με μόνη διαφορά τον κατ' έκταση περιορισμό της απαιτήσεως του (Κ. Παπαδόπουλου, Αγωγές Εμπραγμάτου Δικαίου, έκδοση 1989, σελ. 251, Σταθόπουλος Γεωργιάδης «αστικός κώδιξ» έκδοση 1985 κάτω από άρθρα 1096, 1100, σελ. 586 αρ. 12, ΑΠ 435/2016, ΑΠ 686/2010, ΑΠ 718/2014, ΕφΑιγ 7/2020, ΕφΠατρ. 293/2019 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

ΙΙΙ. Με το άρθρο 250 αρ. 17 ΚΠολΔ θεσπίζεται εξαίρεση της κατά το άρθρο 249 ΑΚ παραγραφής των αξιώσεων και σύμφωνα με το άρθρο αυτό οι αξιώσεις μισθών, καθυστερούμενων προσόδων, συντάξεων, διατροφής και κάθε άλλης παροχής, που επαναλαμβάνεται περιοδικά, παραγράφονται σε πέντε χρόνια. Η διάταξη αυτή αναφέρεται με γενικό τρόπο σε καθυστερούμενες προσόδους και σε περιοδικά επαναλαμβανόμενες παροχές και επομένως στην έννοια των όρων αυτών περιλαμβάνονται και οι φυσικοί ή πολιτικοί καρποί και γενικώς τα ωφελήματα, τα οποία περιοδικά απέφερε η χρήση και εκμετάλλευση του πράγματος ή κατά τους κανόνες της τακτικής διαχείρισης θα μπορούσε περιοδικά να αποφέρει (ΑΠ 907/2015, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ). Συνακόλουθα οι σχετικές με την απόδοση τέτοιων ωφελημάτων ή της αξίας τους αξιώσεις του κυρίου του πράγματος κατά του επιλήψιμου νομέα υπόκεινται στην ως άνω πενταετή παραγραφή, η οποία κατά τα άρθρα 251 και 253 ΑΚ αρχίζει μόλις λήξει το έτος μέσα στο οποίο γεννήθηκε κάθε περιοδική παροχή και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξή της (ΑΠ 1290/2019, ΜΠΡΗΛΕΙΑΣ 166/2021, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 277 ΑΚ το δικαστήριο δεν λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη την παραγραφή που δεν έχει προταθεί ούτε και την αντένσταση περί αναστολής ή διακοπής αυτής, (ΑΠ 1667/2014, ΑΠ 98/2015, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εάν όμως, προταθεί η ένσταση της παραγραφής, το Δικαστήριο εξετάζει εάν, όντως, επήλθε η συμπλήρωση του χρόνου της παραγραφής, με έρευνα των προϋποθέσεων που στοιχειοθετούν αυτή και αναφέρονται στο λόγο της ενστάσεως, σε συνδυασμό με τη θέση του καθ' ου η ένσταση, ο οποίος μπορεί να απαντήσει με αντένσταση, η οποία λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο κατόπιν επίκλησης από τον διάδικο που αποκρούει την παραγραφή (ΑΠ 792/2021, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση αγωγή, η ενάγουσα εκθέτει ότι τυγχάνει αποκλειστική κυρία, νομέας και κάτοχος ενός οικοπέδου, ευρισκόμενου εντός του σχεδίου της πόλεως […], εκτάσεως 341,10 τ.μ., όπως αυτό εμφαίνεται με τους αριθμούς 11-10-9-8-16-15-7-53-30-38-37-36-46-35-51-34-33-29-52-11 στο από Ιουλίου 2014 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού […] και λεπτομερώς περιγράφεται στην αγωγή και ότι εντός αυτού υφίστανται τα ακόλουθα κτίσματα, ήτοι: (α) μία οικία του ισογείου επιφανείας, ογδόντα επτά τετραγωνικών μέτρων και ογδόντα εκατοστών του τετραγωνικού μέτρου (87,80 μ2), (β) μία αποθήκη του ισογείου, επιφανείας, τριάντα τριών τετραγωνικών μέτρων και τριάντα εκατοστών του τετραγωνικού μέτρου (33,30 μ2), (γ) μία οικία του υπογείου, επιφανείας σαράντα ενός τετραγωνικών μέτρων και σαράντα επτά εκατοστών του τετραγωνικού μέτρου (41,47 μ2) και (δ) μία αποθήκη του υπογείου, επιφανείας σαράντα τριών τετραγωνικών μέτρων και ογδόντα οκτώ εκατοστών του τετραγωνικού μέτρου (43,88 μ2). Ότι το ανωτέρω ακίνητο, η ενάγουσα απέκτησε αρχικά κατά πλήρη κυριότητα, κατόπιν παραχώρησης, δυνάμει του με αριθμό […]/27-06-1960 συμβολαίου παραχώρησης ακινήτου, του τότε συμβολαιογράφου […], νομίμως μεταγραφέντος στον Τόμο […] και αριθμό […] των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου […]. Στη συνέχεια, δυνάμει του με αριθμ. […]/27-06-1981 συμβολαίου δωρεάς του συμβολαιογράφου […], νομίμως μεταγραφέντος στον Τόμο […] και αριθμό […] των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου […], δώρησε στον ήδη αποβιώσαντα σύζυγο της Μ.Β., το 50% εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου της. Ότι μετά τον θάνατο του συζύγου της, δυνάμει της με αριθμό […]/18-10-2014 δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου […], η οποία καταχωρήθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο […] με αριθμό καταχώρισης […]/03-11-2014, περιήλθε στην ενάγουσα και το υπόλοιπο 50% εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου, λόγω κληρονομικής διαδοχής, δυνάμει της από 16.01.1998 μυστικής διαθήκης, η οποία δημοσιεύθηκε από το Ειρηνοδικείο […] καταχωρηθείσα στο με αριθμό […]/23.06.2014 πρακτικό του δικαστηρίου εκείνου, με την οποία, ο αποβιώσας περί το έτος 2014 σύζυγος της Μ.Β. την είχε εγκαταστήσει κληρονόμο και τελικά κατέστη και πάλι αποκλειστική κυρία, νομέας και κάτοχος του ως άνω ακινήτου κατά δικαίωμα πλήρους κυριότητας. Ότι οι εναγόμενοι, εκμεταλλευόμενοι αφενός την ηλικία και την απειρία της ενάγουσας στις συναλλαγές και αφετέρου την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ της τελευταίας και της Κ.Β. (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) – μητρός αυτών – έπεισαν την ενάγουσα να μεταβεί μαζί τους στις 27.12.2014 στην άγνωστη σ' αυτή συμβολαιογράφο […] πειθόμενη στα λεγόμενα των εναγομένων και έχοντας την πεποίθηση ότι επρόκειτο να υπογράψει τη διαθήκη της, δυνάμει της οποίας θα εγκαθιστούσε κληρονόμο της οικίας της την ανωτέρω, μητέρα των εναγομένων, Κ.Β., υπό τον όρο «γηροκομήσεως» από αυτήν, καθώς η ενάγουσα δεν είχε τέκνα και οι συγγενείς της ζούσαν μακρυά της. Ότι όντως η ενάγουσα υπέγραψε το με αριθμό […]/27.12.2014 συμβολαιογραφικό έγγραφο αγοραπωλησίας συνεπεία των ανωτέρω ρητών, ψευδών εν γνώσει τους παραστάσεων και διαβεβαιώσεων των εναγομένων ότι ως κληρονομούμενη από τη μητέρα των εναγομένων θα υπέγραφε τη διαθήκη της, δυνάμει της οποίας καταλείπει της ανωτέρω μητέρα των εναγομένων την οικία της, υπό τον όρο ότι αυτή θα την περιθάλπει και θα την φροντίζει ενόσω ευρισκόταν εν ζωή. Ότι ωστόσο το ανωτέρω έγγραφο στην πραγματικότητα δεν αποτύπωνε τη διαθήκη της με το παραπάνω περιεχόμενο και με τους παραπάνω όρους, αλλά αντίθετα επρόκειτο για συμβόλαιο πώλησης της οικίας της προς τους εναγόμενους, έναντι του ψευδούς δήθεν τιμήματος των πενήντα χιλιάδων (50.000,00 €) ευρώ, συμβόλαιο, το οποίο ουδέποτε η ενάγουσα είχε την πρόθεση να συνάψει με τους εναγόμενους και ότι αντίθετα σαφώς, τους είχε εκδηλώσει την επιθυμία της να διαμένει στην οικία της, ενόσω ζει. Ότι εν συνεχεία οι εναγόμενοι καταχώρησαν το επίδικο πωλητήριο συμβόλαιο στο Κτηματολογικό Γραφείο […] στις 30.12.2014 με αριθμό καταχώρησης […]/2014, ολοκληρωθείσας κατά τον τρόπο αυτό, της μεταβίβασης του ακινήτου ιδιοκτησίας της ενάγουσας σε αυτούς. Ότι μετά την κατά τα ως άνω μεταβίβαση προς τους εναγόμενους, μετεβλήθη η συμπεριφορά της μητρός τους προς την ενάγουσα. Ότι ειδικότερα αυτή έπαψε να επιδεικνύει ενδιαφέρον για την κατάσταση της υγείας της ενάγουσας, έπαψε να τη φροντίζει, ενώ αδιαφορούσε για την καθαριότητα της οικίας της, εισέπραττε δε η ίδια αποκλειστικά τα χρήματα του τραπεζικού λογαριασμού της, στον οποίο την είχε καταστήσει συνδικαιούχο, δίχως να τα αποδίδει σ' αυτήν, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει η ενάγουσα πρόβλημα διαβίωσης. Ότι σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα οι εναγόμενοι, από κοινού, άρχισαν να εκδιώκουν την ενάγουσα από την οικία της, επικαλούμενοι την πώληση του ακινήτου σε αυτούς και την από πλευρά τους καταβολή του ποσού των πενήντα χιλιάδων (50.000,00) ευρώ. Ότι η ενάγουσα εξεπλάγη από την συμπεριφορά των εναγομένων και ότι ενημέρωσε τους οικείους της (ήτοι, τα ανίψια της) για την κατάσταση. Ότι οι τελευταίοι μετέβησαν στο Κτηματολογικό Γραφείο […] όπου και έλαβαν γνώση περί της ύπαρξης του ως άνω πωλητηρίου συμβολαίου με φερόμενη πωλήτρια την ενάγουσα και αντικείμενο πώλησης την ιδιοκτησία της, οπότε και έλαβε, γνώση του ως άνω γεγονότος. Επικαλούμενη τα ανωτέρω, η ενάγουσα ήγειρε αγωγή κατά των εναγομένων δυνάμει της οποίας ζητούσε να αναγνωρισθεί ως άκυρη η γενόμενη προς αυτούς πώληση δυνάμει του με αριθμό […]/27.12.2014 συμβολαίου πώλησης της συμβολαιογράφου […], που έχει καταχωρηθεί στο Κτηματολογικό Γραφείο […] με αριθμό καταχώρησης […]/30.12.2014. Ότι επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. […]/2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, η οποία, απέρριψε την εν λόγω αγωγή, ως μη νόμιμη κατά τη κυρία βάση της και ως ουσία αβάσιμη, κατά την επικουρική της βάση. Κατά των εναγομένων και της Κ.Β., η ενάγουσα άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας, έφεση, οπότε και εκδόθηκε η με αριθμό […]/2020 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου η οποία: (α) Δέχεται τυπικά και κατ' ουσίαν την από 02.10.2018 με αριθ. εκθ. καταθ. […]/2018 έφεση κατά της με αριθμό […]/2018 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, (β) Εξαφανίζει την υπ' αριθμόν […]/2018 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας ως προς την κυρία της βάση. (γ) Κρατεί την υπόθεση και Δικάζει κατ' ουσίαν την αγωγή, (δ) Δέχεται εν μέρει την αγωγή ως προς την κυρία της βάση. Αναγνωρίζει την ακυρότητα της σύμβασης πωλήσεως και μεταβίβασης ακινήτου πράγματος, που συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και των εναγομένων με το με αριθμό […]/27-12-2014 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου […], το οποίο καταχωρήθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο […] την 30-12-2014 με αριθμό καταχώρησης […]/30-12-2014. Ότι κατά της υπ' αριθ. […]/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας, οι εναγόμενοι, άσκησαν, ενώπιον του Αρείου Πάγου, την από 30/09/2020 αίτηση αναιρέσεως με αιτιάσεις για την αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως. Ότι η εν λόγω αίτηση αναιρέσεως, συζητήθηκε στο Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου στη συνεδρίαση της 06/03/2023, οπότε και στις 17 Μαΐου 2023, εκδόθηκε η με αριθμό […]/2023 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου η οποία και την απέρριψε. Συνεπώς η με αριθμό […]/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας, κατέστη αμετάκλητη. Ότι με βάση τα ανωτέρω, κρίθηκε και με δύναμη δεδικασμένου, ότι η ενάγουσα τυγχάνει αποκλειστικά κυρία, νομέας και κάτοχος του ανωτέρω περιγραφόμενου ακινήτου. Ότι η κατά τα ανωτέρω από 12-12-2016 και υπ' αριθ. πράξεως καταθέσεως […]/12-12-2016 αγωγή της, επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 15/12/2016 και για την επίδοση της συντάχθηκαν οι με αριθμούς […]/15-12-2016 εκθέσεις επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Λαμίας με έδρα το Πρωτοδικείο Άμφισσας […]. Ότι οι εναγόμενοι εγκαταστάθηκαν στο άνω ακίνητο και έκαναν από κοινού χρήση αυτού, από το τέλος του έτους 2014, οπότε και υπογράφηκε το ανωτέρω με αριθμό […]/27.12.2014 συμβόλαιο πώλησης αστικού ακινήτου της ανωτέρω συμβολαιογράφου […] και μέχρι τέλος Οκτωβρίου 2023, οπότε και μετά την έκδοση της ανωτέρω απόφασης του Αρείου Πάγου, οικεία βουλήσει, της το απέδωσαν. Ότι ειδικότερα από το τέλος Δεκεμβρίου 2014, οι εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν το άνω ακίνητο και ειδικότερα από τις 15/12/2016 που τους κοινοποιήθηκε η άνω αγωγή, ως κακόπιστοι νομείς (αφού γνώριζαν ότι κανένα δικαίωμα δεν είχαν να νέμονται το άνω ακίνητο), ενέχονται να αποδώσουν στην ενάγουσα τα ωφελήματα αυτού, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε. Ως ωφέλημα δε, το οποίο οφείλουν να αποδώσουν οι εναγόμενοι, θα πρέπει να νοηθεί το όφελος που αποκόμισαν από τη χρήση του πράγματος, ως συνέπεια της οποίας αυτοί εξοικονόμησαν τη δαπάνη, στην οποία θα υποβάλλονταν εάν μίσθωναν άλλο όμοιο πράγμα, δηλαδή (α) μια οικία ισογείου επιφανείας 87,80 τ.μ., (β) μια αποθήκη ισογείου 33,30 τ.μ., (γ) μια οικία υπογείου επιφανείας 41,47 τ.μ και (δ) μια αποθήκη υπογείου επιφανείας 43,88 τ.μ., οπότε η ωφέλεια τους συνίσταται στην εξοικονόμηση της σχετικής δαπάνης για τα μισθώματα, τα οποία οι ίδιοι θα κατέβαλλαν για την παραχώρηση σ' αυτούς της χρήσης, στο πλαίσιο σύμβασης μίσθωσης, των χώρων αυτών για τη στέγαση τους, με δεδομένο ότι η χρησιμότητα που παρείχε σ αυτούς η εκμετάλλευση του χώρου συνίσταται σε κατοικία των οικιών με παράλληλη χρήση των αποθηκών κάθε ορόφου. Ότι από την προσήκουσα αξιολόγηση και την ορθή εκτίμηση όλων των ανωτέρω, αποδεικνύεται ότι η μισθωτική αξία των ανωτέρω ακινήτων ανέρχεται: (α) της ισογείου οικίας επιφάνειας 87,80 τ.μ. και μιας αποθήκης ισογείου 33,30 τ.μ., σε 3,20 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και συνολικά: 87,80 + 33,30 = 121,10 τετραγωνικά μέτρα Χ 3,20 € = 387,52 ευρώ και κατά στρογγυλοποίηση 380 ευρώ και (β) της υπογείου οικίας επιφάνειας 41,47 τ.μ. και μιας αποθήκης υπογείου επιφάνειας 43,88 τ.μ., σε 3,20 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και συνολικά: 41,47 + 43,88 = 85,35 τετραγωνικά μέτρα Χ 3,20 € = 273,12 ευρώ και κατά στρογγυλοποίηση 270 ευρώ. Ότι συνολικά και για τα δύο ακίνητα, το μίσθωμα ανέρχεται στο ποσό των 650 ευρώ το μήνα. Ότι με βάση τα ανωτέρω οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, από την επίδοση της αγωγής (15/12/2016) και μέχρι τέλος Οκτωβρίου 2023, που παρέδωσαν το άνω ακίνητο στην ενάγουσα, ήτοι για χρονικό διάστημα διάρκειας έξι ετών και δέκα μηνών, δηλαδή συνολικής διάρκειας [(6 έτη χ 12 μήνες/έτος =) 72 μήνες + 10 μήνες =] 82 μηνών και άρα, για ολόκληρο το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, το ποσό των (650 ευρώ/μήνα χ 82 μήνες =) 53.300 ευρώ. Με βάση το ιστορικό αυτό η ενάγουσα ζητά να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ποσό των πενήντα τριών χιλιάδων τριακοσίων ευρώ (53.300 €), με το νόμιμο τόκο υπερημερίας, άλλως επιδικίας, από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, να κηρυχθεί η εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινώς εκτελεστή και να καταδικασθούν αυτοί (εναγόμενοι) στην εν γένει δικαστική της δαπάνη. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η αγωγή, αντίγραφο της οποίας επιδόθηκε στους εναγομένους εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 215 παρ. 2 ΚΠολΔ τριακονθήμερης προθεσμίας από την κατάθεση της και για το παραδεκτό της συζήτησης της έχει προσκομιστεί νομίμως με τις προτάσεις το από 29.04.2024 πρακτικό περάτωσης αρχικής υποχρεωτικής συνεδρίας (αρ. 3 παρ. 2 και 6, 7 παρ. 4 αντίστοιχα του Ν. 4640/2019), αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, που είναι καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο, κατά την προκείμενη τακτική διαδικασία (άρθρα 1, 7-10, 12, 13, 14, 29, 215 παρ. 2, 226 παρ. 2 και 237 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, αυτή είναι επαρκώς ορισμένη, παρά τα περί του αντιθέτου ισχυριζόμενα από τους εναγομένους, διότι η ενάγουσα επικαλείται όλα τα απαιτούμενα για το ορισμένο αυτής στοιχεία, ως αναλύονται στην ανωτέρω νομική σκέψη και δη την ιδιότητα της ως κυρίας, νομέα και κατόχου του επιδίκου και πως το απέκτησε, τη χωρίς δικαίωμα νομή και κατοχή του από τους εναγομένους και την εξ αυτού του γεγονότος πορισμού ωφελημάτων από τους τελευταίους και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 346, 961, 962, 999, 1000, 1096 και 1098 ΑΚ και 176 επ. ΚΠολΔ, πλην: α) του παρεπόμενου αιτήματος περί κήρυξης της παρούσας προσωρινά εκτελεστής, μετά την τροπή του αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, δια του δικογράφου των προτάσεων της ενάγουσας κατ' άρθρο 223 ΚΠολΔ, το οποίο κρίνεται απορριπτέο ως μη νόμιμο, καθόσον προσωρινά εκτελεστές κηρύσσονται μόνο οι καταψηφιστικές διατάξεις (ΕφΑθ 628/2003-ΕλλΔνη 2004/1470, ΕφΠειρ 1014/1992-ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 3702/1986-ΕλλΔνη 1986/706) και β) του αιτήματος καταβολής τόκων με το νόμιμο τόκο υπερημερίας, το οποίο τυγχάνει απορριπτέο ως μη νόμιμο διότι το αιτούμενο ποσό δεν αποτελεί μίσθωμα αλλά αποδοτέα ωφέλεια και κατά συνέπεια δεν υφίσταται από το νόμο δήλη ημέρα καταβολής, χωρίς την προηγούμενη όχληση του οφειλέτη, ώστε να οφείλονται τόκοι υπερημερίας (340,341 ΑΚ). Συνεπώς, η κρινόμενη αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, ενώ μετά την τροπή του καταψηφιστικού της αιτήματος σε αναγνωριστικό δεν υπόκειται σε τέλος δικαστικού ενσήμου (άρθρο 2 παρ. 1 του ν. ΓΠΟΗ/1912 σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παρ. 3 του ν.δ. 1544/1942, ως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 42 παρ. 1 του Ν. 4640/2019).

Οι εναγόμενοι, με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις τους, αρνούνται αιτιολογημένα την αγωγή και ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα στερείται ενεργητικής νομιμοποίησης, καθώς κατά το χρόνο άσκησης της υπό κρίσης αγωγής, κυρία του επιδίκου ακινήτου, ετύγχανε η Α.Κ. του Β. και της Β., δυνάμει του υπ' αριθμ. […]/08.10.2020 συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου […], το οποίο καταχωρήθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο […] στις 09.09.2021 με αριθμό καταχώρισης […], με το οποίο η ενάγουσα μεταβίβασε την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου, λόγω πώλησης, σ' αυτήν. Ο εν λόγω ισχυρισμός συνιστά άρνηση της βάσης της αγωγής, διότι οι εναγόμενοι αμφισβητούν τα πραγματικά περιστατικά που η ενάγουσα επικαλείται ότι θεμελιώνουν την ιδιότητα της ως δικαιούχου του επιδίκου δικαιώματος. Η άρνηση δε αυτή εξετάζεται ως προς την ουσία της υπόθεσης. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα ασκεί καταχρηστικά την αγωγή, καθώς μετά την έκδοση της με αριθμό […]/2023 απόφασης του Αρείου Πάγου, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων το από 19.10.2023 ιδιωτικό συμφωνητικό, δημιουργήθηκε δε η πεποίθηση σ' αυτούς ότι με την υπογραφή του ανωτέρω ιδιωτικού συμφωνητικού, έληξε η μεταξύ αυτών δικαστική διένεξη. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός των εναγομένων, επιχειρούμενος να θεμελιωθεί στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, είναι απορριπτέος ως νόμω αβάσιμος, καθώς τα επικαλούμενα από τους εναγόμενους, πραγματικά περιστατικά και αληθή υποτιθέμενα, δεν συγκροτούν τη νομική έννοια της καταχρηστικότητας του ασκούμενου ως άνω δικαιώματος. Επίσης, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι, οι χρηματικές αξιώσεις από την αποζημίωση της ενάγουσας έχουν υποπέσει σε πενταετή παραγραφή και γι' αυτό το λόγο, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αγωγή. Ειδικότερα, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός των εναγομένων, ο οποίος, αποτελεί ένσταση παραγραφής, προβάλλεται παραδεκτά, είναι δε ορισμένος, καθώς προσδιορίζονται οι παραγραφόμενες απαιτήσεις και νόμιμος, ερειδόμενος στη διάταξη του άρθρου 250 παρ. 17 ΑΚ. Αντίστοιχα, η ενάγουσα προβάλλει ισχυρισμό περί αναστολής της παραγραφής των αξιώσεων της, επικαλούμενη ότι εν προκειμένω έχει επέλθει αναστολή της παραγραφής λόγω ανωτέρας βίας, συνιστάμενης στο γεγονός ότι, από την κατάθεση της από 12.12.2016 και υπ' αριθμ. πράξεως καταθέσεως […]/12.12.2016 αγωγής της, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, και μέχρι την έκδοση της με αριθμό […]/2020 απόφασης του Εφετείου Λαμίας, η οποία εκδόθηκε στις 02.04.2023, με την οποία αναγνωρίστηκε η ακυρότητα της σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης της ιδιοκτησίας της προς τους εναγομένους, υφίστατο κώλυμα ως προς την άσκηση της αξίωσης της, καθώς μέχρι τότε η ανωτέρω σύμβαση πώλησης ήταν έγκυρη και ισχυρή. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς αυτούς, επισημαίνεται ότι οι εναγόμενοι προτείνουν νόμω βάσιμη ένσταση παραγραφής, κατά τα ανωτέρω, που είναι ερευνητέα και επί της ουσίας, ενώ, αναφορικά με την αναστολή της παραγραφής, ο ισχυρισμός αυτός είναι επίσης νόμω βάσιμος, αποτελώντας αντένσταση αναστολής της παραγραφής.

Από όλα τα νομίμως προσκομιζόμενα και επικαλούμενα αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα από την υπ' αριθμ. […]/24.04.2024 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος της ενάγουσας Α.Ξ. ενώπιον του συμβολαιογράφου […], που ελήφθη κατόπιν νόμιμης και εμπρόθεσμης κλήτευσης των εναγομένων (βλ. τις υπ' αριθμ. […]/12.04.2024 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Λαμίας, με έδρα το Πρωτοδικείο Άμφισσας, […]), από την υπ' αριθμ. […] ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος των εναγομένων Π.Β. ενώπιον της Δικηγόρου […], που ελήφθη κατόπιν νόμιμης και εμπρόθεσμης κλήτευσης της ενάγουσας (βλ. την υπ' αριθμ. […]/04.04.2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Λαμίας, με έδρα το Πρωτοδικείο Άμφισσας, […]), από τις φωτογραφίες, το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους (άρθρα 444 παρ. 1γ, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ) και από όλα, ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι με επίκληση, ορισμένα από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα παρακάτω, χωρίς, όμως, να παραλείπεται κανένα για την ουσιαστική εκτίμηση της διαφοράς, τα οποία εκτιμώνται από το Δικαστήριο είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχτηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα γεννήθηκε το έτος 1933, ενώ το έτος 1960 παντρεύτηκε τον Μ.Β. Δυνάμει του νόμιμα μεταγεγραμμένου στα οικεία βιβλία Μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου […] με αριθμό […]/1960 συμβολαίου παραχώρησης του τότε συμβολαιογράφου […] η ενάγουσα απέκτησε κατόπιν παραχώρησης από την Α.Γ., οικόπεδο εμβαδού 300,16 τ.μ., το οποίο, σύμφωνα με τον ως άνω τίτλο κτήσης, συνορεύει γύρωθεν με ρυμοτομούμενο υπό του σχεδίου πόλεως τμήμα ιδίας οικίας (παραχωρήτριας), κείμενο προς το μέρος ανώνυμης δημοτικής οδού με ιδιοκτησία Ι.Κ. και με υπόλοιπη ιδιοκτησία παραχωρήτριας. Κατά δε νεότερη καταμέτρηση το οικόπεδο αυτό έχει έκταση 341,10 τ.μ., συνορεύει βόρεια με την οδό […], ανατολικά με ιδιοκτησία Κ.Λ., νότια με ιδιοκτησία Ζ. και Κ. και δυτικά με ιδιοκτησία Χ.Κ. και υφίστανται επ' αυτού: (α) μια οικία ισογείου επιφανείας 87,80 τ.μ., (β) μια αποθήκη ισογείου 33,30 τ.μ., (γ) μια οικία υπογείου επιφανείας 41,47 τ.μ., (δ) μια αποθήκη υπογείου επιφανείας 43,88 τ.μ., και αποτελεί με αριθμό Κ.Α.Ε.Κ […] ιδιοκτησία του Εθνικού Κτηματολογίου, αντικειμενικής αξίας εκατόν δώδεκα χιλιάδων εξακοσίων ογδόντα οκτώ ευρώ και είκοσι λεπτών του ευρώ (112.688,20 €). Το ανωτέρω οικόπεδο μετά των επ' αυτού κτισμάτων, βρίσκεται εντός του σχεδίου της πόλης […], στον α' οικοδομικό τομέα και ρυμοτομείται από εγκεκριμένη οδό του σχεδίου πόλεως, κατά τμήμα επιφάνειας είκοσι τριών τετραγωνικών μέτρων και τριάντα εκατοστών του τ.μ. (23,30 τ.μ.), του εναπομείναντος τμήματος, επιφάνειας τριακοσίων δεκαεπτά τετραγωνικών μέτρων και ογδόντα εκατοστών του τ.μ. (317,80 τ.μ.), όντας άρτιο, κατά κανόνα και οικοδομήσιμο (μετά την παραχώρηση σε κοινή χρήση του ρυμοτομούμενου τμήματος) και εμφαίνεται με τους αριθμούς 11-10-9-8-16-15-7-53-30-38-37-36-46-35-51-34-33-29-52-11 στο από Ιουλίου 2014 και προσαρτώμενο στην αγωγή τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού […]. Στη συνέχεια, δυνάμει του με αριθμ. […]/27-06-1981 συμβολαίου δωρεάς του συμβολαιογράφου […], νομίμως μεταγραφέντος στον Τόμο […] και αριθμό […] των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου […], η ενάγουσα δώρησε στον ήδη αποβιώσαντα σύζυγο της Μ.Β., το 50% εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου της. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, δυνάμει της με αριθμό […]/18-10-2014 δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου […], η οποία καταχωρήθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο […] με αριθμό καταχώρισης […]/03-11-2014, περιήλθε στην ενάγουσα και το υπόλοιπο 50% εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου, λόγω κληρονομικής διαδοχής, δυνάμει της από 16.01.1998 μυστικής διαθήκης, η οποία δημοσιεύθηκε από το Ειρηνοδικείο […] καταχωρηθείσα στο με αριθμό […]/23.06.2014 πρακτικό του δικαστηρίου εκείνου, με την οποία, ο αποβιώσας περί το έτος 2014 σύζυγος της ενάγουσας Μ.Β. είχε εγκαταστήσει αυτήν κληρονόμο και τελικά κατέστη και πάλι αυτή (ενάγουσα) αποκλειστική κυρία, νομέας και κάτοχος του ως άνω ακινήτου κατά δικαίωμα πλήρους κυριότητας. Αποδείχθηκε δε ότι μετά το θάνατο του συζύγου της, ο οποίος επισυνέβη στις 22.03.2014, η ενάγουσα απέμεινε μόνη δεδομένου ότι τα συγγενικά της πρόσωπα διέμεναν μακριά, ενώ αυτή δεν είχε αποκτήσει τέκνα. Τότε η ενάγουσα πρότεινε στην Κ.Β. (μη διάδικο στην παρούσα δίκη), την οποία γνώριζε, υπό την ιδιότητα της οικιακής βοηθού όσο ήταν εν ζωή ο σύζυγος της, να διαμείνει μαζί της στην ως άνω οικία της προκειμένου να τη φροντίζει, να την περιποιείται, να την περιθάλπει και να τη συνδράμει στις καθημερινές της ανάγκες, υπό τον όρο να την καταστήσει κληρονόμο της επί της ως άνω ιδιοκτησίας της, με δημόσια διαθήκη. Αρχικά η συγκατοίκηση ήταν αρμονική και ευχάριστη, γι' αυτό το λόγο, εντός σύντομου χρονικού διαστήματος από τη συγκατοίκησή τους η ενάγουσα κατέστησε την ανωτέρω συνδικαιούχο του τηρούμενου από αυτήν τραπεζικού λογαριασμού στην τράπεζα EUROBANK, όπου κατατίθετο μηνιαίως η σύνταξη της, συνεπεία των ανωτέρω αυτή (Κ.Β.) να αποκτήσει την επιμέλεια των υποθέσεων της ενάγουσας. Περαιτέρω, η ενάγουσα πρότεινε σ' αυτήν να απευθυνθούν στην συμβολαιογράφο […] προκειμένου να συντάξει εκεί τη διαθήκη της, πλην όμως αυτή (Κ.Β.) αρνήθηκε και της πρότεινε να συνταχθεί η διαθήκη στην άγνωστη στην ενάγουσα συμβολαιογράφο […]. Προέκυψε δε ότι οι εναγόμενοι, οι οποίοι τυγχάνουν τέκνα της Κ.Β., έχοντας προαποφασίσει να παραπλανήσουν (την ενάγουσα), εκμεταλλευόμενοι την ηλικία αλλά και την απειρία της και για να την προκαλέσουν την από πλευράς της δήλωση περί πώλησης του ακινήτου της και τη σύνταξη του κατωτέρω αναφερόμενου συμβολαίου αγοραπωλησίας δυο (2) με (3) ημέρες πριν τη σύνταξη του εν λόγω συμβολαίου πώλησης, της παρέστησαν ψευδώς ότι θα μεταβούν όλοι μαζί στ[…], προκειμένου να υπογράψει η ενάγουσα την διαθήκη της και να τακτοποιηθεί από πλευράς της το εν λόγω ζήτημα. Αποδείχθηκε δε ότι η ενάγουσα μετέβη με τους εναγόμενους στις 27.12.2014 στην άνω αναφερόμενη συμβολαιογράφο […] πειθόμενη στα λεγόμενα των εναγομένων και έχοντας την πεποίθηση ότι επρόκειτο να υπογράψει τη διαθήκη της, υπό το ως άνω περιεχόμενο (ήτοι υπό τον όρο «γηροκομήσεως» από την Κ.Β.). Ακολούθως, η ενάγουσα υπέγραψε το με αριθμό […]/27.12.2014 συμβολαιογραφικό έγγραφο αγοραπωλησίας συνεπεία των ανωτέρω ρητών, ψευδών εν γνώσει τους παραστάσεων και διαβεβαιώσεων των εναγομένων ότι ως κληρονομούμενη και διαθέτις υπογράφει τη διαθήκη της, δυνάμει της οποίας καταλείπει στην ανωτέρω (μητέρα των εναγομένων) την οικία της, υπό τον όρο ότι θα την περιθάλπει και θα την φροντίζει ενόσω αυτή ευρισκόταν εν ζωή. Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, το ανωτέρω έγγραφο στην πραγματικότητα δεν αποτύπωνε τη διαθήκη της με το παραπάνω περιεχόμενο και με τους παραπάνω όρους, αλλά αντίθετα επρόκειτο για συμβόλαιο πώλησης της οικίας της προς τους εναγόμενους, έναντι του ψευδούς δήθεν τιμήματος των πενήντα χιλιάδων (50.000,00) ευρώ, συμβόλαιο, το οποίο ουδέποτε η ενάγουσα είχε την πρόθεση να συνάψει με τους εναγόμενους και ότι αντίθετα σαφώς, τους είχε εκδηλώσει την επιθυμία της να διαμένει στην οικία της, ενόσω ζει. Εν συνεχεία οι εναγόμενοι καταχώρησαν το επίδικο πωλητήριο συμβόλαιο στο Κτηματολογικό Γραφείο […] στις 30.12.2014 με αριθμό καταχώρησης […]/2014, ολοκληρωθείσας κατά τον τρόπο αυτό, της μεταβίβασης του ακινήτου ιδιοκτησίας της σε αυτούς. Ότι μετά την κατά τα ως άνω μεταβίβαση προς τους εναγόμενους, μετεβλήθη η συμπεριφορά της μητρός τους προς την ενάγουσα. Ειδικότερα αυτή (Κ.Β.) έπαψε να επιδεικνύει ενδιαφέρον για την κατάσταση της υγείας της ενάγουσας, έπαψε να τη φροντίζει, αδιαφορούσε ομοίως για την καθαριότητα της οικίας της, ενώ πλέον εισέπραττε η ίδια αποκλειστικά τα χρήματα του τραπεζικού λογαριασμού της, στον οποίο η ενάγουσα την είχε καταστήσει συνδικαιούχο, δίχως να τα αποδίδει σ' αυτήν, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει πρόβλημα διαβίωσης. Σε μεταγενέστερο δε χρονικό διάστημα οι εναγόμενοι, από κοινού, άρχισαν να εκδιώκουν την ενάγουσα από την οικία της, επικαλούμενοι την πώληση του ακινήτου σε αυτούς και την από πλευρά τους καταβολή του ποσού των πενήντα χιλιάδων (50.000,00) ευρώ. Η ενάγουσα έκπληκτη από τη συμπεριφορά των εναγομένων ενημέρωσε τους οικείους της (ήτοι, τα ανίψια της) για την κατάσταση. Οι τελευταίοι μετέβησαν στο Κτηματολογικό Γραφείο […] όπου και έλαβαν γνώση περί της ύπαρξης του ως άνω πωλητηρίου συμβολαίου με φερόμενη πωλήτρια την ενάγουσα και αντικείμενο πώλησης την ιδιοκτησία της, οπότε και έλαβε, η ενάγουσα γνώση του ως άνω γεγονότος. Επικαλούμενη τα ανωτέρω, η ενάγουσα ήγειρε αγωγή κατά των εναγομένων δυνάμει της οποίας ζητούσε να αναγνωρισθεί ως άκυρη η γενόμενη προς αυτούς πώληση δυνάμει του με αριθμό […]/27.12.2014 συμβολαίου πώλησης της συμβολαιογράφου […], που έχει καταχωρηθεί στο Κτηματολογικό Γραφείο […] με αριθμό καταχώρησης […]/30.12.2014. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. […]/2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, η οποία, απέρριψε την εν λόγω αγωγή, ως μη νόμιμη κατά τη κυρία βάση της και ως ουσία αβάσιμη, κατά την επικουρική της βάση. Κατά των εναγομένων και της Κ.Β., η ενάγουσα άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας, έφεση, οπότε και εκδόθηκε η με αριθμό […]/2020 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου η οποία: (α) Δέχεται τυπικά και κατ' ουσίαν την από 02.10.2018 με αριθ. εκθ. καταθ. […]/2018 έφεση κατά της με αριθμό […]/2018 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, (β) Εξαφανίζει την υπ' αριθμόν […]/2018 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας ως προς την κυρία της βάση. (γ) Κρατεί την υπόθεση και Δικάζει κατ' ουσίαν την αγωγή, (δ) Δέχεται εν μέρει την αγωγή ως προς την κυρία της βάση. Αναγνωρίζει την ακυρότητα της σύμβασης πωλήσεως και μεταβίβασης ακινήτου πράγματος, που συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και των εναγομένων με το με αριθμό […]/27-12-2014 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου […], το οποίο καταχωρήθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο […] την 30-12-2014 με αριθμό καταχώρησης […]/30-12-2014. Περαιτέρω, κατά της υπ' αριθ. […]/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας, οι εναγόμενοι, άσκησαν, ενώπιον του Αρείου Πάγου, την από 30/09/2020 αίτηση αναιρέσεως με αιτιάσεις για την αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως, η οποία συζητήθηκε στο Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου στη συνεδρίαση της 06/03/2023, οπότε και στις 17 Μαΐου 2023, εκδόθηκε η με αριθμό […]/2023 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου η οποία και την απέρριψε. Συνεπώς, η με αριθμό […]/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας, κατέστη αμετάκλητη. Προέκυψε δε ότι οι εναγόμενοι εγκαταστάθηκαν στο άνω ακίνητο και έκαναν από κοινού χρήση αυτού, από το τέλος του έτους 2014, οπότε και υπογράφηκε το ανωτέρω με αριθμό […]/27.12.2014 συμβόλαιο πώλησης αστικού ακινήτου της ανωτέρω συμβολαιογράφου […] και μέχρι τέλος Οκτωβρίου 2023, οπότε και μετά την έκδοση της ανωτέρω απόφασης του Αρείου Πάγου, οικεία βουλήσει, της το απέδωσαν. Μη κρινομένου πειστικού του ισχυρισμού της μάρτυρος των εναγομένων, ότι οι εναγόμενοι είχαν δικές τους κατοικίες και ουδέποτε έμειναν στο σπίτι αυτό, καθώς στο από 19.10.2023 ιδιωτικό συμφωνητικό που υπεγράφη μεταξύ της ενάγουσας και των εναγομένων, ρητώς αναφέρεται ότι κατά την ημέρα υπογραφής αυτού "παραδίδονται από τους εναγόμενους τα κλειδιά των κρίσιμων οριζόντιων ιδιοκτησιών στην πληρεξούσια δικηγόρο της ενάγουσας, η οποία επιφυλάχθηκε για λογαριασμό της εντολέως της παντός νομίμου δικαιώματος της", από το οποίο χωρίο προκύπτει η αποβολή της ενάγουσας από την ανωτέρω οικία και κατάληψη αυτής από τους εναγομένους, οι οποίοι έκαναν χρήση αυτής, διαθέτοντας για το λόγο αυτό τα κλειδιά της επίδικης οικίας, απορριπτομένου ως ουσία αβάσιμου του ισχυρισμού τους ότι τα κλειδιά ανευρέθησαν τυχαία στα πράγματα της μητέρας τους και αποδόθηκαν εν συνεχεία απ' αυτούς. Εξάλλου γι' αυτό το λόγο οι εναγόμενοι μερίμνησαν και άλλαξαν τα ρολόγια καταμέτρησης ύδρευσης και ενέργειας, δηλώνοντας αυτά στο όνομα τους, ενώ υπήρξαν συνεπείς, κατά δήλωσή τους και στην καταβολή των φόρων που αφορούσαν το επίδικο ακίνητο. Σύμφωνα άλλωστε με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, ουδείς αναλαμβάνει την κάλυψη πάσης φύσεως εξόδων ενός ακινήτου αν δεν το έχει στην ιδιοκτησία του και δεν αποβλέπει στην αξιοποίηση του, είτε εκμεταλλευόμενος αυτό ο ίδιος, είτε μισθώνοντας το. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι αντικείμενο του ανωτέρω ιδιωτικού συμφωνητικού ήταν ο τρόπος ρύθμισης καταβολής των δικαστικών δαπανών που επιδικάσθηκαν δυνάμει των ανωτέρω αναφερομένων δικαστικών αποφάσεων και του ποσού της επιδικασθείσας ηθικής βλάβης υπέρ της ενάγουσας, συνεπώς αναληθώς αναφέρεται από τους εναγομένους ότι το ανωτέρω ιδιωτικό συμφωνητικό σήμαινε την παραίτηση της ενάγουσας από περαιτέρω αξιώσεις, για το λόγο αυτό άλλωστε η πληρεξούσια δικηγόρος της, παρέλαβε τα κλειδιά με επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος της. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι από το τέλος Δεκεμβρίου 2014, χρησιμοποιούσαν το άνω ακίνητο και ειδικότερα από τις 15/12/2016 που τους κοινοποιήθηκε η άνω αγωγή, ως κακόπιστοι νομείς (αφού γνώριζαν ότι κανένα δικαίωμα δεν είχαν να νέμονται το άνω ακίνητο), ενέχονται να αποδώσουν στην ενάγουσα τα ωφελήματα αυτού, σύμφωνα με την υπό στοιχείο ΙΙ νομική σκέψη που προηγήθηκε. Ως ωφέλημα δε, το οποίο οφείλουν να αποδώσουν οι εναγόμενοι, θα πρέπει να νοηθεί το όφελος που αποκόμισαν από τη χρήση του πράγματος, ως συνέπεια της οποίας αυτοί εξοικονόμησαν τη δαπάνη, στην οποία θα υποβάλλονταν εάν μίσθωναν άλλο όμοιο πράγμα, δηλαδή (α) μιας οικίας ισογείου επιφανείας 87,80 τ.μ., (β) μιας αποθήκης ισογείου 33,30 τ.μ., (γ) μιας οικίας υπογείου επιφανείας 41,47 τ.μ. και (δ) μιας αποθήκης υπογείου επιφανείας 43,88 τ.μ., οπότε η ωφέλεια τους συνίσταται στην εξοικονόμηση της σχετικής δαπάνης για τα μισθώματα, τα οποία οι ίδιοι θα κατέβαλλαν για την παραχώρηση σ' αυτούς της χρήσης, στο πλαίσιο σύμβασης μίσθωσης, των χώρων αυτών για τη στέγαση τους, με δεδομένο ότι -όπως προαναφέρθηκε- η χρησιμότητα που παρείχε σ αυτούς η εκμετάλλευση του χώρου συνίσταται σε κατοικία των οικιών με παράλληλη χρήση των αποθηκών κάθε ορόφου. Προέκυψε δε από τη συνεκτίμηση αφενός της κατάθεσης του μάρτυρα της ενάγουσας, ο οποίος τυγχάνει αστυνομικός, κάτοικος της περιοχής και συνεπώς γνώστης των μισθωτικών αξιών των ακινήτων της περιοχής, των τιμών ενοικίασης που αναφέρουν στο δικόγραφο τους οι εναγόμενοι, των χαρακτηριστικών της πόλης […], ήτοι της γεωγραφικής της θέσης, της ανάπτυξης που παρατηρείται στην περιοχή (λόγω της εκτεταμένης εξόρυξης βωξίτη) ότι η μισθωτική αξία των ανωτέρω ακινήτων ανέρχεται: (α) της ισογείου οικίας επιφάνειας 87,80 τ.μ και μιας αποθήκης ισογείου 33,30 τ.μ., σε 3,20 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και συνολικά: 87,80 + 33,30 = 121,10 τετραγωνικά μέτρα Χ 3,20 € = 387,52 ευρώ και κατά στρογγυλοποίηση 380 ευρώ και (β) της υπογείου οικίας επιφάνειας 41,47 τ.μ. και μιας αποθήκης υπογείου επιφάνειας 43,88 τ.μ., σε 3,20 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και συνολικά: 41,47 + 43,88 = 85,35 τετραγωνικά μέτρα Χ 3,20 € = 273,12 ευρώ και κατά στρογγυλοποίηση 270 ευρώ. Συνολικά και για τα δύο ακίνητα, το μηνιαίο μίσθωμα ανέρχεται στο ποσό των 650 ευρώ. Περαιτέρω προέκυψε, ότι η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν από το φερόμενο ως «μισθωτικό» μήνα Δεκέμβριο 2016 έως το φερόμενο ως «μισθωτικό» μήνα Δεκέμβριο 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ για έκαστο μήνα έχει παραγραφεί, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην υπό στοιχείο ΙΙΙ νομική σκέψη της παρούσας, γενόμενης δεκτής ως κατ' ουσίαν βάσιμης της προβληθείσας ένστασης των εναγομένων περί παραγραφής. Αναφορικά με την αντένσταση αναστολής παραγραφής, που πρότεινε η ενάγουσα, αυτή τυγχάνει απορριπτέα ως μη νόμιμη, καθώς η ενάγουσα δεν επικαλείται οιοδήποτε γεγονός ανωτέρας βίας, το οποίο την εμπόδισε στην άσκηση της υπό κρίση αγωγής, καθώς αυτή από το χρονικό σημείο γνώσης κατάληψης του ακινήτου της από τους εναγομένους, μπορούσε να ασκήσει την υπό κρίση αγωγή για την απόδοση ωφελημάτων, ανεξάρτητα του γεγονότος της άσκησης ή μη διεκδικητικής αγωγής, καθώς οι δύο αγωγές, ασκούνται αυτοτελώς, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην υπό στοιχείο ΙΙ νομική σκέψη της παρούσας. Ειδικότερα, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 15/12/2016 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Δεκέμβριος 2016, από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2017 και έληξε την 1.1.2022. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/1/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Ιανουάριος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/2/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Φεβρουάριος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/3/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Μάρτιος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2022. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/4/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Απρίλιος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2022. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/5/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Μάιος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/6/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Ιούνιος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/7/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Ιούλιος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/8/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Αύγουστος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/9/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Σεπτέμβριος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/10/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Οκτώβριος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, καθώς η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/11/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Νοέμβριος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, διότι η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Ομοίως, η αξίωση της ενάγουσας για καταβολή, των ωφελημάτων που γεννήθηκαν στις 1/12/2017 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Δεκέμβριος 2017 από την «χρήση» του ακινήτου της, ποσού 650,00 Ευρώ έχει παραγραφεί, διότι η παραγραφή της αξίωσης αυτής, εκκίνησε την 1.1.2018 και έληξε την 1.1.2023. Περαιτέρω, η ενάγουσα την 27η.12.2023 κατέθεσε στη γραμματεία του παρόντος δικαστηρίου την υπό κρίση αγωγή, (όπως προκύπτει από την με αριθμ. […] πράξη κατάθεσης), την οποία επέδωσε στους εναγομένους αυθημερόν (όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από την ενάγουσα με αριθμούς […]/27.12.2023 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Λαμίας με έδρα το Πρωτοδικείο Άμφισσας, […]), η άσκηση δε της υπό κρίσης αγωγής διέκοψε το χρόνο παραγραφής, κατ' άρθρο 261 ΑΚ. Το γεγονός δε αυτό που θεμελιώνει την αντένσταση διακοπής του χρόνου παραγραφής, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην υπό στοιχείο ΙΙΙ νομική σκέψη της παρούσας. Με βάση τα ανωτέρω, συνάγεται ότι οι εναγόμενοι ενέχονται για την καταβολή ωφελημάτων που αποκόμισαν από τη χρήση του πράγματος, συνιστάμενο στην εξοικονόμηση δαπάνης, στην οποία αυτοί θα υποβάλλονταν εάν μίσθωναν ίδιους χώρους για κατοικία τους μαζί με αποθηκευτικούς χώρους, οπότε η ωφέλεια, την οποία καλούνται να αποδώσουν, συνίσταται στην εξοικονόμηση της σχετικής δαπάνης για τα μισθώματα, τα οποία αυτοί θα κατέβαλαν για τη μίσθωση των χώρων αυτών για το χρονικό διάστημα από την 1/01/2018 - φερόμενος ως μισθωτικός μήνας Ιανουάριος 2018 έως το μισθωτικό μήνα Οκτώβρη 2023 (οπότε μετά την έκδοση της απόφασης του Αρείου Πάγου, παρέδωσαν αυτοβούλως το ακίνητο στην ενάγουσα), δηλαδή συνολικής διάρκειας 70 μηνών και άρα, για ολόκληρο το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, το ποσό των (650 ευρώ/μήνα Χ 70 μήνες =) 45.500 ευρώ. Με βάση τα ανωτέρω, θα πρέπει η υπό κρίση αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ'ουσίαν βάσιμη και να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στην ενάγουσα το ποσό των σαράντα πέντε χιλιάδων πεντακοσίων (45.500 €) ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας αυτών (άρθ. 178 παρ.1 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στην ενάγουσα το ποσό των σαράντα πέντε χιλιάδων πεντακοσίων ευρώ (45.500 €) ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση.

Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Άμφισσα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους στις 31 Οκτωβρίου 2025.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ