ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΒΟΙΩΤΙΑΣ - ΕΔΡΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
Αριθμός 192/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΒΟΙΩΤΙΑΣ - ΕΔΡΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑ
Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Αγγελική Κουζέλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε με κλήρωση σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 21 του Ν. 4938/2022.
Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 17-9-2026, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αιτούσας: Ε.Π. του Π., κατοίκου […], με ΑΦΜ […], που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Αφροδίτης Καραΐσκου (ΔΣΛαμ 406) της δικηγορικής εταιρείας ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ (ΑΜ 5003), η οποία κατέθεσε γραμμάτιο προείσπραξης και σημείωμα.
Του καθ' ου η αίτηση: Π.Π. του Μ., κατοίκου […], με ΑΦΜ […], που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Αγγελικής Μπίνιου (ΔΣΛεβ 213), η οποία κατέθεσε γραμμάτιο προείσπραξης και σημείωμα.
Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 21-7-2026 αίτησή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης δικογράφου ΓΑΚ/ΕΑΚ […]/2026 και προσδιορίστηκε για να συζητηθεί για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486, 1489 και 1493 του Α.Κ., όπως ισχύουν, προκύπτει ότι οι γονείς, είτε υπάρχει μεταξύ τους γάμος και συμβιώνουν, είτε έχει διακοπεί η συμβίωση, είτε έχει εκδοθεί διαζύγιο, έχουν κοινή και ανάλογη με τις δυνάμεις τους υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ακόμη και εάν τούτο έχει περιουσία, της οποίας όμως τα εισοδήματα ή το προϊόν της εργασίας του ή άλλα τυχόν εισοδήματά του δεν αρκούν για τη διατροφή του. Περαιτέρω, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν και το ενήλικο τέκνο τους, η δε αντίστοιχη έναντι αυτού υποχρέωση αυτών, η οποία προκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1389, 1390, 1485, 1486, 1489 εδ. β΄ και 1493 του Α.Κ., υφίσταται με την συνδρομή των προϋποθέσεων της Α.Κ. 1486 παρ. 1, η οποία προβλέπει ότι «δικαίωμα διατροφής έχει μόνο όποιος δεν μπορεί να διατρέφει τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες ενόψει και των τυχόν αναγκών της εκπαίδευσής του» (Β. Βαθρακοκοίλης, ΕΡΜΝΟΜΑΚ, άρθρο 1486 Α.Κ., σελ. 742 – 743). Για την κάλυψη των δαπανών διατροφής του τέκνου με την ανωτέρω έννοια επιβαρύνονται και οι δύο γονείς του, κάθε ένας από τους οποίους είναι υποχρεωμένος να καλύψει ένα ποσοστό από τις ανάγκες του τέκνου του, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητές του, που πηγάζουν από τα εισοδήματα ή τους πόρους του ή την περιουσία του υπόχρεου, που λαμβάνεται υπόψη, εφόσον οι πρόσοδοι απ' αυτήν είναι επαρκείς (ΑΠ 212/1999 ΝοΒ 48.640). Με σαφήνεια δηλαδή συνάγεται από τις ανωτέρω διατάξεις ότι και το ενήλικο τέκνο έχει διατροφική αξίωση, εφόσον αδυνατεί να αυτοδιατραφεί από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες και τις ανάγκες της εκπαίδευσής του (ΑΠ 1060/93 ΕλλΔνη 35, σελ. 1292, ΕφΠειρ 267/98 ΕλλΔνη 39 σελ. 896, Γεωργιάδη – Σταθόπουλου ΑΚ, υπ' άρθρο 1486, αριθ. 94 επ.). Άλλωστε, ο νόμος δεν εξαρτά το δικαίωμα διατροφής του τέκνου από κάποιο όριο ηλικίας και δη αυτό της ενηλικίωσής του, με συνέπεια και το ενήλικο τέκνο να μπορεί να αξιώσει την παροχή διατροφής από τους γονείς του. Συνεπώς, καθιερώνεται υποχρέωση των γονέων για διατροφή του τέκνου τους, η οποία δεν διαρκεί μόνο μέχρι την ενηλικίωση, αλλά αυτοί υποχρεούνται να διατρέφουν και το ενήλικο τέκνο τους, εάν αυτό δεν μπορεί να διατρέφει τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βασικές του συνθήκες, ενόψει και των τυχόν αναγκών της εκπαιδεύσεώς του (ΑΠ 1060/1993, Δνη 35/1251, ΕφΑθ 977/1986, Δνη 27/516, ΕφΑθ 6133/1983 Δνη 25/475, ΕφΘεσ 2510/2000/ Αρμ. 5548, ΕφΑθ 4299/ 1993/ Δνη 35, σ. 451). Αν ο ενήλικος επιθυμεί να συνεχίσει τις σπουδές του στην τριτοβάθμια ή την επαγγελματική εκπαίδευση τότε δικαιούται διατροφής από τα πρόσωπα που ορίζει το άρθρο 1485 Α.Κ., αν δεν έχει περιουσία, στην περίπτωση όμως αυτή συνεκτιμώνται οι μέχρι τώρα σπουδές του ενήλικου τέκνου σε σχέση με τη δυνατότητά του να εργασθεί. Η ιδιότητα του τέκνου ως σπουδαστού συνεπάγεται συνήθως ότι αυτό δεν είναι σε θέση να ασκήσει παραλλήλως οιονδήποτε επάγγελμα ή εργασία χωρίς βλάβη της υγείας του και της επιτυχούς αντιμετωπίσεως των σπουδών του (ΕφΘεσ 510/2000, ΕφΑθ 3689/1985, Δνη 261169). Η διατροφή του ενηλίκου περιλαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 1493 του Α.Κ., όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του δικαιούχου και επιπλέον τα έξοδα για την ανατροφή, καθώς και την επαγγελματική και την εν γένει εκπαίδευση. Ως εκπαίδευση νοείται όχι μόνο η κατώτερη, αλλά και η μέση γενικά εκπαίδευση, καθώς και η ανώτερη ή ανώτατη. Λαμβάνονται δε προς τούτο υπόψη οι επιδόσεις του δικαιούχου, δηλαδή η ικανότητά του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ορισμένου βαθμού και επιπέδου σπουδών. Μάλιστα, πρέπει να αναγνωριστεί διατροφική αξίωση του ενηλίκου τέκνου και μετά το πέρας των σπουδών του, εφόσον καθίσταται αδύνατη η εξεύρεση κατάλληλης εργασίας, γι' αυτό και συνεχίζεται η περαιτέρω επιμόρφωσή του (π.χ. μεταπτυχιακές σπουδές στην ημεδαπή ή την αλλοδαπή, απόκτηση διδακτορικού διπλώματος, απόκτηση δεύτερου πτυχίου), αν αυτή δικαιολογείται από τις προηγούμενες επιδόσεις του και τις κρατούσες συνθήκες και αντιλήψεις γενικότερα στον κλάδο της επιστήμης που ακολουθεί. Προϋπόθεση για να αξιώσει διατροφή από τους γονείς του το ενήλικο τέκνο είναι η απορία του και συγκεκριμένα η έλλειψη επαρκών περιουσιακών στοιχείων ή η αδυναμία του να μετέλθει κατάλληλης εργασίας. Η ευπορία του υπόχρεου δεν αποτελεί προϋπόθεση της υποχρέωσης διατροφής. Συνεπώς, δεν λαμβάνεται υπόψη αν ο υπόχρεος είναι εύπορος ή άπορος, αφού και η απορία, συντρεχόντων των κρινόμενων όρων, γεννά υποχρέωση διατροφής. Δικαιούχος διατροφής είναι και εκείνος που, ενόψει των αναγκών της εκπαίδευσής του, δεν μπορεί να μετέλθει κατάλληλη εργασία, που να επιτρέπει την απρόσκοπτη συνέχιση των σπουδών του. Οι ανάγκες της εκπαίδευσης εξαρτώνται από τις λοιπές βιοτικές συνθήκες του δικαιούχου (ΑΠ 212/1999 ΕλλΔνη 40, σελ. 2043. ΕφΘεσ 2943/2005 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Δηλαδή το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής του και περιλαμβάνει τα αναγκαία για την εν γένει συντήρηση του έξοδα. Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβιώσεως, που ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη εκπαιδεύσεως και την κατάσταση της υγείας του δικαιούχου, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου. Το ζήτημα επίσης του αν το ενήλικο τέκνο πρέπει να εργαστεί ή αντίθετως να σπουδάσει κρίνεται σε πρώτη φάση από τα πρόσωπα που ασκούν την επιμέλειά του, ενώ έχει κριθεί νομολογιακά ότι η προοπτική εκπαίδευσης του τέκνου προέχει προκειμένου αυτό να αποκτήσει τα αναγκαία τυπικά προσόντα που απαιτούνται για την διεκδίκηση μίας θέσης στην αγορά εργασίας, έστω και ανάλογης με την οικονομική και κοινωνική θέση των γονέων του, ώστε να μην είναι εν τέλει υποχρεωμένο να εργαστεί, στο μέτρο που η εργασία θα αποτελέσει πρόσκομμα στη συνέχιση των σπουδών του. Επομένως, υποχρέωση για εργασία δεν υπάρχει, εφόσον το ενήλικο τέκνο έχει την πρόθεση να σπουδάσει (Κωνσταντίνου Α. Παπαδόπουλου, «Αγωγές Οικογενειακού Δικαίου», Θεωρία – Νομολογία – Πράξη, Τόμος Β', 2003, σελ. 154). Η ιδιότητα του τέκνου ως σπουδαστή συνήθως αποκλείει τη δυνατότητα να ασκήσει τούτο παράλληλα εργασία, γιατί αυτό θα έχει δυσμενή επίδραση στις σπουδές του. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να αξιώσει το Δικαστήριο από τους μαθητευόμενους προς εκμάθηση τέχνης ή φοιτητές να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους, προκειμένου να εργαστούν (Κ. Παπαδόπουλος, ό.π., σελ. 154). Η διατροφή που δικαιούται να λαμβάνει το ενήλικο τέκνο που στερείται περιουσιακών στοιχείων, είναι εν προκειμένω, όπως και στην περίπτωση του ανηλίκου, ανάλογη, υπό την έννοια ότι οριοθετείται, όπως ελέχθη ανωτέρω, από τις ανάγκες του και συνίσταται στην παροχή όλων των απαραίτητων μέσων για τη συντήρησή του και των αναγκαίων δαπανών για την εκπαίδευσή του. Ειδικότερα, περιλαμβάνεται η δαπάνη για τροφή, στέγαση και εν γένει συντήρηση του, επιπλέον δε και η δαπάνη για την επαγγελματική του εκπαίδευση, θεωρητική ή τεχνική, οποιασδήποτε εκπαιδευτικής βαθμίδος, περιλαμβανομένης και της πανεπιστημιακής και των μεταπτυχιακών σπουδών (βλ. ΑΠ 884/2003, ΕλλΔνη 45, σελ. 117, ΑΠ 212/1999, ΕλλΔνη 40 σελ. 1043). Περαιτέρω, για να καθοριστεί το ποσό της δικαιούμενης διατροφής, αξιολογούνται κατ' αρχήν τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου, καθοριστικό δε στοιχείο είναι οι συνθήκες της ζωής του, δηλαδή οι όροι διαβιώσεώς του, χωρίς όμως να ικανοποιούνται οι παράλογες αξιώσεις. Είναι χαρακτηριστικό, όπως έχει κριθεί νομολογιακά, ότι η διατροφή περιλαμβάνει ακόμη και τη δαπάνη εκμάθησης ξένης γλώσσας με σκοπό την εγγραφή και παρακολούθηση μαθημάτων σε αλλοδαπό πανεπιστήμιο από το τέκνο, το οποίο έλαβε μέρος σε πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή σε ανώτατη πανεπιστημιακή σχολή στην Ελλάδα και απέτυχε, εκτός εάν η αποτυχία αυτή οφείλεται σε έλλειψη εργατικότητας και επιμέλειας του τέκνου ή σε πρόδηλη πνευματική ανικανότητά του (ΑΠ 1060/1993 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εκείνος από τους γονείς με τον οποίο διαμένει το ενήλικο τέκνο μπορεί να συνυπολογίσει οτιδήποτε συνδέεται με την πραγματική διάθεση χρημάτων για τις ανάγκες του, καθώς και την προσφορά προσωπικών υπηρεσιών για την περιποίηση και φροντίδα του, που είναι αποτιμητές σε χρήμα και άλλες παροχές σε είδος, που συνδέονται με τη συνοίκηση, η αποτίμηση των οποίων μπορεί να συνυπολογισθεί στην υποχρέωσή του για τη διατροφή του τέκνου. Αν το ενήλικο τέκνο που δικαιούται διατροφή στραφεί μόνον κατά του ενός γονέα, αφού δεν υποχρεούται να στραφεί και κατά των δύο γονέων του, δικαιούται ο εναγόμενος γονέας να επικαλεστεί, κατ' ένσταση, ότι και ο άλλος γονέας έχει την οικονομική δυνατότητα, σε σχέση με τη δική του και σε συνδυασμό με τις λοιπές υποχρεώσεις του, να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του ενηλίκου, οπότε με την απόδειξη της ένστασης αυτής περιορίζεται η υποχρέωση του εναγομένου γονέα για τη διατροφή του τέκνου του, κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη με βάση αυτήν υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα (βλ. ΑΠ 884/2003 οπ). Αν όμως το ενήλικο τέκνο ζητά όχι ολόκληρο το ποσό της απαιτούμενης διατροφής, αλλά μόνον το ποσό που αντιστοιχεί στην υποχρέωση συμμετοχής του εναγομένου γονέα στη διατροφή αυτή, τότε η ένσταση συνεισφοράς είναι μη νόμιμη και εκλαμβάνεται ως άρνηση της αγωγής. Επί αγωγής διατροφής ενηλίκου τέκνου, στρεφόμενης κατά του γονέα του, αρκεί, για τη νομική θεμελίωση της, να διαλαμβάνει τη συγγένεια του ενάγοντος ενηλίκου προς τον εναγόμενο, την αδυναμία του να αυτοδιατραφεί και το απαιτούμενο για την κάλυψη των εν γένει βιοτικών αναγκών του συνολικό χρηματικό ποσό, χωρίς να απαιτείται να προσδιορίζεται στο δικόγραφο με ακρίβεια και το απαραίτητο για την κάλυψη κάθε επιμέρους ανάγκης του ενάγοντος ενηλίκου δικαιούχου κονδύλιο (βλ. ΑΠ 67/1999 ΕλλΔνη 40.592). Τέλος, από τις ίδιες ανωτέρω διατάξεις των άρθρων 1485 επ. ΑΚ και των άρθρων 223, 224, 269 παρ.2, 334, 525, 526 527 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι οι προϋποθέσεις επιδίκασης διατροφής και ο καθορισμός της έκτασης και του ύψους αυτής κρίνονται από το χρόνο έγερσης της αγωγής ή επί αιτήματος για την επιδίκαση από την υπερημερία, από το χρόνο επέλευσής της, το σχετικό πάντως δικαίωμα πρέπει να έχει γεννηθεί κατά την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (ΜΕφΠειρ 447/2020 στην ιστοσελίδα του Εφετείου Πειραιά).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση η αιτούσα εκθέτει ότι είναι τέκνο της Π.Σ. και του καθ' ου, που γεννήθηκε μετά από νόμιμο γάμο των γονέων του, οι οποίοι είναι σε διάσταση, ότι πέτυχε στις πανελλαδικές εξετάσεις και ότι πρόκειται να φοιτήσει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιά. Ότι για το λόγο αυτό αδυνατεί να εργαστεί και να εξασφαλίσει τη διατροφή της από δικούς της πόρους. Ζητεί δε να υποχρεωθεί ο καθ' ου να της καταβάλει ως συνεισφορά στη διατροφή της (σε ποσοστό 80%, του υπόλοιπου καλυπτόμενου από τη μητέρα της) το ποσό των 1.248 ευρώ μηνιαίως, την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης, το ποσό των 3.360 ευρώ εφάπαξ για την εγγύηση της μίσθωσης της φοιτητικής οικίας και την αγορά οικοσκευής καθώς και να απειληθεί σε βάρος του καθ' ου χρηματική ποινή ποσού 1.000 ευρώ και προσωπική κράτηση έξι μηνών για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί. Με το προεκτεθέν ως άνω περιεχόμενο η αγωγή, είναι αρκούντως ορισμένη, διότι περιέχει όλα τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη στοιχεία, τα οποία απαιτούνται κατ' άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, προς θεμελίωση αυτής σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη της παρούσας. Περαιτέρω, η αίτηση είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1389, 1390, 1485, 1486, 1489, 1490, 1492, 1493, 1496 παρ.1, 341, 345 και 346 ΑΚ, εκτός από το παρεπόμενο αίτημα περί απαγγελίας χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης σε βάρος του καθ' ου για κάθε παράβαση της απόφασης που θα εκδοθεί, το οποίο είναι μη νόμιμο ως προς την προς διατροφή υποχρέωση και επομένως απορριπτέο, διότι σε χρηματικές απαιτήσεις, όπως η προκειμένη, δεν χωρεί η κατ' άρθρα 946 και 947 ΚΠολΔ έμμεση εκτέλεση, αλλά αυτή περί χρηματικών απαιτήσεων του άρθρου 951 ΚΠολΔ (άμεση εκτέλεση), ούτε, άλλωστε, η παράλειψη καταβολής διατροφής συνιστά αδικοπραξία, χωρίς τη συνδρομή των όρων του άρθρου 358 ΠΚ, ώστε να δικαιολογείται προσωπική κράτηση. Επομένως, η αίτηση, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, πρέπει να ερευνηθεί στη συνέχεια και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα της αιτούσας, Α.Σ., και τη χωρίς όρκο κατάθεση του καθ' ου, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, από τις τυχόν ομολογίες των διαδίκων που συνάγονται από τα δικόγραφά τους (άρθρα 261, 352 του ΚΠολΔ), καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρ. 336 παρ.4 ΚΠολΔ, βλ. ΑΠ 48/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), πιθανολογούνται τα ακόλουθα: Η Π.Σ., μητέρα της αιτούσας και ο καθ' ου τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο στ[…] στις 19-5-2007, από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα, την αιτούσα, που γεννήθηκε το 2008 και είναι πλέον ενήλικη, και τον Μ., που γεννήθηκε το 2009. Η έγγαμη συμβίωση των ανωτέρω έχει διασπαστεί ήδη από τα τέλη του έτους 2024. Η αιτούσα, κατά τον κρίσιμο χρόνο, δηλαδή κατά το χρόνο συζήτησης της υπό κρίση αίτησης, μετά την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, εισήχθη στο τμήμα Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ο.Π.Α.). Η φοίτηση στη Σχολή αυτή είναι υποχρεωτική και περιλαμβάνει οκτώ (8) εξάμηνα. Η αιτούσα μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των γονέων της διέμενε μαζί με τη μητέρα της και τον αδελφό της σε μισθωμένη οικία στ[…], ωστόσο θα πρέπει να μισθώσει διαμέρισμα πλησίον του πανεπιστημίου στην Αττική. Η δαπάνη για τη μίσθωση αυτοτελούς φοιτητικής επιπλωμένης κατοικίας, συμπεριλαμβανομένων των κοινοχρήστων και των λογαριασμών κοινής ωφέλειας, ανέρχεται στο ποσό των 600 ευρώ μηνιαίως και ως εκ τούτου η ίδια δεν πιθανολογείται ότι θα δαπανήσει χρήματα για την αγορά οικοσκευής, απορριπτομένου του σχετικού αιτήματος της ύψους 2.400 ευρώ. Επιπλέον πιθανολογείται ότι η ίδια δεν έχει καταλήξει στη μίσθωση συγκεκριμένου ακινήτου και επομένως πρέπει να απορριφθεί και το έτερο αίτημά της για καταβολή ποσού 960 ευρώ ως εγγύηση για τη μίσθωση. Οι λοιπές ανάγκες της αιτούσας (ένδυσης, υπόδησης, ψυχαγωγίας κ.λπ.) είναι αυτές που θεωρούνται ανάλογες για νέους της ηλικίας της. Λόγω δε των αναγκών της εκπαίδευσής της η αιτούσα αδυνατεί να εργασθεί προς το παρόν, ώστε να αποκτήσει τα απαραίτητα έσοδα για τη διατροφή της, ενώ δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία ή εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Επομένως, αν και είναι ενήλικη, έχει διατροφική αξίωση έναντι των γονέων της, ανάλογη με τις οικονομικές δυνατότητες των τελευταίων. Ο καθ' ου (πατέρας) λειτουργεί επιχείρηση με αντικείμενο το λιανικό εμπόριο γεωργικών εργαλείων χειρός, το χονδρικό εμπόριο γεωργικών και δασοκομικών μηχανημάτων, το χονδρικό εμπόριο μηχανοκίνητων οχημάτων και ταυτόχρονα παρέχει υπηρεσίες επισκευής και συντήρησης γεωργικών μηχανημάτων. Η επιχείρησή του είναι εγκατεστημένη σε ιδιόκτητο κτίριο στ[…] και απασχολεί δύο υπαλλήλους. Παράλληλα, διαθέτει προς πώληση μέσω αναρτήσεων στην ηλεκτρονική πλατφόρμα car.gr, εκτός από γεωργικά οχήματα και εξαρτήματα, πολυτελή αυτοκίνητα και σκάφη. Στην ίδια οικοδομή, στην οποία στεγάζεται η ως άνω επιχείρηση, βρίσκεται και ένα διαμέρισμα, ιδιοκτησίας του καθ' ου, που χρησιμοποιούνταν ως οικογενειακή στέγη. Επειδή όμως, κατά την έναρξη της διάστασης των γονέων της αιτούσας, η τελευταία με την μητέρα της και τον αδελφό της εξακολούθησαν να διαμένουν σε αυτό, ο καθ' ου μισθώνει έτερη οικία, για την οποία καταβάλλει μηνιαίο μίσθωμα 380 ευρώ, το οποίο πιθανολογείται ότι θα καταβάλλει έως τις 30-9-2027, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η μητέρα της αιτούσας στη συνέχεια μετοικεί σε έτερη μισθωμένη οικία, εγκαταλείποντας την οικογενειακή στέγη, χωρίς να ενημερώσει τον καθ' ου. Επιπλέον, βαρύνεται με τις δαπάνες για τις λειτουργικές ανάγκες της ως άνω επιχείρησης και του διαμερίσματος, το οποίο πιθανολογείται ότι δεν δύναται να μισθώσει σε τρίτους αφενός μεν γιατί βρίσκεται εκτός της πόλης […], αφετέρου δε επειδή βρίσκεται στο ίδιο κτήριο με την επιχείρηση-μηχανουργείο. Έχει στην κυριότητά του -πλην της προαναφερόμενης οικοδομής- ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου στην πόλη […] στη θέση «[…]», το οποίο δεν πιθανολογήθηκε ότι δύναται να εκμεταλλευτεί, καθώς στο έτερο ½ ποσοστό εξ αδιαιρέτου, το οποίο ανήκει στη μητέρα της αιτούσας, έχει επιβληθεί κατάσχεση. Επίσης έχει στην κυριότητά του δύο αγροτεμάχια με ελαιόδεντρα στη θέση «[…]» εκτάσεως 5.341 τ.μ. και 3.345 τ.μ., ένα αγροτεμάχιο στη θέση «[…]» εκτάσεως 12.510τ.μ., ένα ακίνητο με εξοχική οικία εντός αυτού, επιφανείας 42 τ.μ., στ[…], καθώς και ένα ημιτελές ακίνητο, εκτάσεως 400τμ, που βρίσκεται εντός της πόλεως […]. Από την ακίνητη αυτή περιουσία του ο καθ' ου δεν αποκομίζει μεν εισοδήματα, λαμβάνεται ωστόσο αυτή υπόψη για τον προσδιορισμό των οικονομικών του δυνατοτήτων, χωρίς να απαιτείται ανάλωση ή ρευστοποίησή της λόγω και του ύψους του εκ της εργασίας εισοδήματός του (ΑΠ 272/2004 ΕλλΔνη 44.420, ΑΠ 1638/2002 ΕλλΔνη 43.1293, ΑΠ 284/2001 ΕλλΔνη 41.139, ΕφΠειρ 951/2004 ΕλλΔνη 45.199). Επίσης, κατέχει ένα σκάφος και τρία οχήματα, ήτοι ένα αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES, ένα δίκυκλο μάρκας BEVERLY και ένα ιστορικό αυτοκίνητο-αντίκα, τα οποία έχει καταχωρίσει στην κυριότητα της εταιρείας την οποία διαχειρίζεται («[…]») και τα οποία διαθέτει προς πώληση. Πιθανολογήθηκε, όμως, ότι ο καθ' ου βαρύνεται με την εξόφληση α) τοκοχρεωλυτικού δανείου με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, καταβάλλοντας δόση 1.492,07 ευρώ μηνιαίως, β) τοκοχρεωλυτικού δανείου με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, καταβάλλοντας δόση 2.200,82 ευρώ μηνιαίως και γ) τοκοχρεωλυτικού δανείου με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, καταβάλλοντας δόση 714,38 ευρώ μηνιαίως. Τα ανωτέρω αυτά ποσά δεν προσαφαιρούνται από το εισόδημά του, αλλά λαμβάνονται υπόψη, ως στοιχεία προσδιοριστικά της αξίας της περιουσίας του, καθώς και ως στοιχεία προσδιοριστικά των συνθηκών διαβίωσής του (ενδ. ΕφΠειρ 48/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, ο καθ' ου δεν διατηρεί διατροφικές υποχρεώσεις προς τρίτα πρόσωπα, πλην της αιτούσας και του ετέρου ανήλικου τέκνου του, για το οποίο καταβάλλει μηνιαίως διατροφή 370 ευρώ δυνάμει της υπ' αριθμ. […]/2025 απόφασης τούτου του Δικαστηρίου, ενώ οι δαπάνες για τη διατροφή, τη συντήρηση, την ένδυση και τη ψυχαγωγία του ιδίου είναι οι συνήθεις των ατόμων της ηλικίας του. Επομένως, από τη συνεκτίμηση όλων των προαναφερθέντων πραγματικών περιστατικών πιθανολογήθηκε οικονομική άνεση και ευμάρεια μεγαλύτερη από αυτή που επικαλείται ο καθ' ου και επομένως το συνολικό μηνιαίο καθαρό εισόδημά του εκτιμάται ότι ανέρχεται στο ποσό των 3.000 ευρώ, ενώ δεν προέκυψε η ύπαρξη εισοδήματος από άλλες πηγές ή περιουσιακά στοιχεία του ιδίου. Από την άλλη πλευρά, η μητέρα της αιτούσας διαμένει σε μισθωμένη οικία, στην οποία διαμένει με τα τέκνα της και βαρύνεται με το μίσθωμα ύψους 530 ευρώ καθώς και τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησής της. Επιπλέον, έχει στην ιδιοκτησία της α) ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου στην πόλη […] στη θέση «[…]» επιφανείας 401,80 τ.μ. (το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, είναι κατασχεμένο), β) ποσοστό επί ακινήτου στ[…] με κτίσμα επιφανείας 163,75τ.μ., γ) ποσοστό επί ακινήτου στ[…] με κτίσμα επιφανείας 163,75τ.μ., δ) ποσοστό επί ακινήτου στ[…] με κτίσμα επιφανείας 80 τ.μ., ε) ποσοστό επί ακινήτου στ[…] εκτάσεως 1.100 τ.μ., στ) ποσοστό επί ακινήτου στ[…] με κτίσμα επιφανείας 160 τ.μ., ζ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 4.000 τ.μ., η) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 2.500 τ.μ., θ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 8.000 τ.μ., ι) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 13.000 τ.μ., ια) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 7.500 τ.μ., ιβ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 30.000 τ.μ., ιγ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 1.000 τ.μ., ιδ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 12.500 τ.μ., ιε) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 1.500 τ.μ., ιστ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 9.000 τ.μ., ιζ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 4.000 τ.μ., ιη) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 3.000 τ.μ., ιθ) αγροτεμάχιο στ[…] εκτάσεως 2.000 τ.μ.. Από την ακίνητη αυτή περιουσία η μητέρα της αιτούσας πιθανολογείται ότι λαμβάνει κρατικές επιδοτήσεις (το ύψος των οποίων δεν πιθανολογήθηκε από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα), οι οποίες διατίθενται για τις ανάγκες της κατωτέρω αναφερόμενης οικογενειακής επιχείρησης, ενώ δεν απαιτείται περαιτέρω ανάλωση ή ρευστοποίηση της εν λόγω ακίνητης περιουσίας λόγω και του ύψους των λοιπών εισοδημάτων της. Περαιτέρω, η τελευταία είναι ομόρρυθμη εταίρος με ποσοστό συμμετοχής 25% στην πατρική οικογενειακή εταιρεία παραγωγής έτοιμου σκυροδέματος, η οποία στο παρελθόν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, πλέον όμως πιθανολογείται ότι έχει ρυθμίσει τις οικονομικές της οφειλές και λειτουργεί ικανοποιητικά, καθόσον εξακολουθεί να λειτουργεί και να καλύπτει τις οικογενειακές ανάγκες των αδελφών της μητέρας της αιτούσας και της ίδιας της μητέρας της και επιπλέον τα τελευταία έτη παρουσιάζει αυξητική πορεία στον κύκλο των εργασιών (το 2023 είχε κύκλο εργασιών 1.745.150,01 ευρώ, το έτος 2024 2.381.082,88 ευρώ και το έτος 2025 3.022.444,50 ευρώ). Από τα έσοδα της επιχείρησης αυτή η μητέρα της αιτούσας λαμβάνει ορισμένο ποσοστό, το οποίο παλαιότερα ανερχόταν στο ποσό των 1.200 ευρώ μηνιαίως, πλέον όμως αυτό ανέρχεται τουλάχιστον στο ποσό των 600 ευρώ, διότι η ίδια δεν δύναται να εργαστεί στην επιχείρηση λόγω της ασθένειάς της. Για το λόγο αυτό της έχει αναγνωρισθεί ποσοστό αναπηρίας 87% και λαμβάνει μηνιαία σύνταξη αναπηρίας ύψους 595,93 ευρώ. Επίσης, η μητέρα της αιτούσας δεν διατηρεί διατροφικές υποχρεώσεις προς τρίτα πρόσωπα, πλην των ανωτέρω τέκνων της, ενώ οι δαπάνες για την διατροφή, τη συντήρηση, την ένδυση και τη ψυχαγωγία της ιδίας είναι οι συνήθεις των ατόμων της ηλικίας της. Σημειώνεται ότι η απαιτούμενη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αυτής, η οποία είναι ιδιαιτέρως αυξημένη λόγω της ασθένειάς της, καλύπτεται από τη δημόσια ασφάλειά της και δεν πιθανολογήθηκε ότι πρέπει να δαπανά περαιτέρω ποσά γι' αυτήν. Από όλα τα ανωτέρω πιθανολογείται ότι με βάση τις ανάγκες της αιτούσας, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής της, όπως προαναφέρθηκαν, στις οποίες συνεκτιμώνται και οι οικονομικές δυνατότητες των γονέων της, το σύνολο της ανάλογης με αυτές τις ανάγκες διατροφής της, στην οποία περιλαμβάνονται όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και την εκπαίδευσή της, ανέρχεται, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, στο ποσό των 1.250 ευρώ μηνιαίως. Ακολούθως, για τον προσδιορισμό της συνεισφοράς που βαρύνει τη μητέρα της αιτούσας και τον καθ' ου πρέπει να γίνει αναγωγή της οικονομικής δυνατότητας του καθ' ου στο σύνολο των οικονομικών δυνάμεων αμφοτέρων των συζύγων, που προαναφέρθηκαν. Ο δε ως άνω συσχετισμός των οικονομικών δυνάμεων των δύο γονέων, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν εκατέρωθεν, γίνεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, αφού με την αίτηση δεν ζητείται το σύνολο του ποσού στο οποίο αποτιμώνται οι διατροφικές ανάγκες του δικαιούχου ενηλίκου τέκνου, αλλά μόνο το μέρος το οποίο, κατά την άποψη της αιτούσας, πρέπει να βαρύνει τον καθ' ου πατέρα της, σε αναλογία προς τις οικονομικές δυνάμεις αυτού (καθ' ου) και της μητέρας της, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν. Με τα δεδομένα αυτά, ο καθ' ου πρέπει να μετέχει στην ανάλογη διατροφή της αιτούσας με το ποσό των 950 ευρώ. Το ποσό αυτό που αντιστοιχεί στην προς συνεισφορά υποχρέωση του καθ' ου, πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει ο τελευταίος, ως ανάλογη διατροφή της αιτούσας ενήλικης κόρης του, ενώ κατά το υπόλοιπο ποσό των 300 ευρώ, συμμετέχει η μητέρα της αιτούσας με τα ως άνω εισοδήματά της, καθόσον λόγω της εγκατάστασης της αιτούσας στην Αττική η μητέρα της δεν θα της παρέχει πλέον προσωπικές υπηρεσίες στη φροντίδα της, οι οποίες είναι αποτιμητές σε χρήμα και συνδέονται, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, με τη συνοίκηση.
Συνακόλουθα των όσων αναφέρθηκαν, και αφού αρκούντως πιθανολογήθηκε η επείγουσα περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί ο καθ' ου να καταβάλλει στην αιτούσα ενήλικη κόρη του ως συμμετοχή του στη διατροφή της, το ποσό των εννιακοσίων πενήντα (950,00) ευρώ μηνιαίως, μέσα στις πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφληση. Επίσης, πρέπει να ορισθεί προθεσμία για την άσκηση της αγωγής εξήντα (60) ημερών από την επομένη της δημοσίευσης της παρούσας. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν ολικά μεταξύ των διαδίκων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας λόγω της συγγενικής τους σχέσης (άρθρ.179 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-Δικάζει κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων.
-Δέχεται εν μέρει αυτήν (αίτηση).
-Υποχρεώνει τον καθ' ου να καταβάλλει στην αιτούσα ενήλικη κόρη του ως συμμετοχή του στη διατροφή της, το ποσό των εννιακοσίων πενήντα (950,00) ευρώ μηνιαίως, μέσα στις πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την ολοσχερή εξόφλησή της.
-Ορίζει προθεσμία εξήντα (60) ημερών για την άσκηση της αγωγής από την επομένη της δημοσιεύσεως της παρούσας.
-Συμψηφίζει ολικά μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά τους έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Λιβαδειά, σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 2-10-2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
