442/2026 ΜΠΡ ΑΘΗΝΩΝ (ΜΙΚΡΟΔΙΑΦΟΡΕΣ – Ν. 4842/2021)

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΙΚΡΟΔΙΑΦΟΡΩΝ - Ν. 4842/2021

Αριθμός απόφασης 442/2026

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Ελέννα Πασσά, Πρωτοδίκη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη γραμματέα […].

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21-5-2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της ενάγουσας: Α.Κ. του Ι. και της Λ., κατοίκου […], με ΑΦΜ […], η οποία προκατέθεσε έγγραφες προτάσεις δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Αφροδίτης – Φανουρίας Καραΐσκου (ΑΜ/ΔΣΛαμ 406) και παραστάθηκε στο ακροατήριο δια της ίδιας ως άνω πληρεξούσιας δικηγόρου.

Της εναγομένης: Σ.Μ. του Γ. και της Θ., κατοίκου […] Αττικής, με ΑΦΜ […], η οποία προκατέθεσε έγγραφες προτάσεις δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Ευσταθίας Μπακολουκά (ΑΜ/ΔΣΑ 37224) και παραστάθηκε στο ακροατήριο δια της ίδιας ως άνω πληρεξούσιας δικηγόρου.

Η ενάγουσα ζητά να γίνει δεκτή η από 17-1-2025 Αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών με ΕΑΚ […]/20-1-2025 (ΓΑΚ […]/2025), η οποία, δυνάμει της υπ' αριθ. […]/2025 Πράξης του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών, προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, οπότε και εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι διάδικοι αναφέρθηκαν στις εμπροθέσμως κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις τους και υπόμνημα αντίστοιχα, με τις οποίες ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτές και τα πρακτικά της δίκης.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη σύμβαση της παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από άλλον κινητό πράγμα, με την υποχρέωση να το φυλάει και να το αποδώσει όταν του ζητηθεί (άρθρο 822 παρ. 1 εδ. α΄ ΑΚ), δηλαδή αυτούσιο. Η παρακαταθήκη είναι ετεροβαρής σύμβαση και αν συμφωνηθεί αμοιβή του θεματοφύλακα αμφοτεροβαρής (άρθρο 822 β΄ ΑΚ). Η σύμβαση αυτή καταρτίζεται με την παράδοση του πράγματος (re) και είναι κατά κανόνα άτυπη, μπορεί δε να καταρτιστεί και με μόνη τη συμφωνία πριν από την παράδοση του πράγματος, εάν αυτό προβλέπουν τα μέρη σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (άρθρο 361 ΑΚ, βλ. ΕφΑθ 3262/1988, ΕλλΔνη 32.1668), ρητώς, αλλά και σιωπηρώς, όταν η συμφωνία για φύλαξη του πράγματος συνάγεται από τις συντρέχουσες περιστάσεις (ΑΠ 886/1990 ΕλλΔνη 32.342). Και αυτό αρκεί για την υποχρέωση απόδοσης του πράγματος, χωρίς να απαιτείται κυριότητα του παρακαταθέτη για το κύρος της σύμβασης. Ο δανειστής παρακαταθέτης μπορεί να απαιτήσει την απόδοση του πράγματος, αλλιώς αποζημίωση είτε με ευθεία αγωγή από τη σύμβαση παρακαταθήκης (ΕφΑθ 5648/1990 ΕλλΔνη 32.1669), αν υπάρχει διαρκής υπαίτια αδυναμία παροχής ή υπερημερία εκπλήρωσης της παροχής, είτε με τις διατάξεις περί αδικοπραξίας αν υπάρχει δόλος, όπως υπεξαίρεση (ΑΠ 1964/2013, ΑΠ 1024/2010 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 1361/1991 ΕλλΔνη 33 1196, ΕφΑθ 3874/2011 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΘεσ 2018/2008 Αρμ 2009.224, ΕφΑθ 9600/1990 ΕλλΔνη 32.1669), διότι επέρχεται αλλοίωση του αντικειμένου της ενοχής και η αρχική του υποχρέωση προς εκπλήρωση της παροχής μετατρέπεται σε δευτερογενή υποχρέωση αποζημίωσης (ΑΠ 1211/2000 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 685/1974 ΝοΒ 23.289, ΕφΠειρ 658/2010 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑθ 7586/1989 ΑρχΝ 41.31), η οποία, εκτός άλλων, περιλαμβάνει τη μείωση της περιουσίας του δανειστή παρακαταθέτη (ΑΠ 232/1982 ΝοΒ 30.1270) και συγκεκριμένα την αξία του πράγματος (ΕφΛαρ 70/2001 Δικογ.2001.90, ΕφΑθ 3266/1996 ΕλλΔνη 37.1666), καθώς και κάθε άλλη ζημία που ενδεχομένως υπέστη (ΕφΑθ 7982/2006 ΕλλΔνη 48.1131, ΤριμΕφετΛαρ 318/2015 ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ).

Ακολούθως, από τις διατάξεις των άρθρων 914, 297 και 298 ΑΚ προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση ευθύνης προς αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας απαιτείται παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του υπόχρεου, υπαιτιότητα, με τη μορφή της αμέλειας ή του δόλου, επέλευση ζημίας και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της επελθούσας ζημίας, ο οποίος υπάρχει όταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, η συμπεριφορά του δράστη ήταν αντικειμενικώς ικανή να επιφέρει, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας που οφειλόταν, από ειδική διάταξη νόμου. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 297, 298, 934 και 935 ΑΚ προκύπτει, ότι στην περίπτωση που αφαιρέθηκε πράγμα με παράνομη πράξη, ο δικαιούχος μπορεί να ζητήσει αποκλειστικά την αυτούσια απόδοση αυτού, καθώς και αποζημίωση για την στέρησή του. Πλήρη αποζημίωση δικαιούται να ζητήσει μόνο σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης του πράγματος ή έλλειψης συμφέροντος αυτού στην αυτούσια απόδοσή του. Μαζί με την αφαίρεση του πράγματος μπορεί να ζητηθεί και η αποκατάσταση της ζημίας εξαιτίας της στερήσεως του πράγματος και του διαφυγόντος κέρδους (ΣΕΑΚ τ. Ι σελ. 1908). Κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της ζημίας (και της αποζημιώσεως) είναι ο χρόνος της πρώτης συζητήσεως της αγωγής (ολΑΠ 23/1994, ΑΠ 640/2014, ΑΠ 1382/2011 ΝΟΜΟΣ, Σπυριδάκης, Ενοχικό Δίκαιο - Γενικό Μέρος, 2η έκδ., 2018, σ. 286 = sakkoulas-on), είναι δε νόμιμο και το αίτημα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης στον δικαιούχο (ΕφΛαρ 134/2019 ΝΟΜΟΣ). Η αφαίρεση νοείται υπό ευρεία έννοια και περιλαμβάνει (επί κινητών) την κλοπή, την υπεξαίρεση, την ιδιοποίηση ξένου πράγματος, καθώς και την κτήση της νομής ή κατοχής συνεπεία απάτης (ΑΠ 1576/95, ΕφΑθ 2700/1999, ΕφΘεσσαλ 1720/1996 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, για τη θεμελίωση και το ορισμένο της αγωγής, με την οποία επιδικάζεται αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας, πρέπει στο δικόγραφό της να αναφέρονται, κατ' άρθρο 216 ΚΠολΔ, όλα εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν τις προϋποθέσεις της αποζημίωσης και κυρίως η παράνομη ενέργεια του υπόχρεου, η υπαιτιότητα αυτού, η ζημία και ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ αυτής και της παράνομης συμπεριφοράς του, καθώς και τα αναγκαία στοιχεία για τον προσδιορισμό της ζημίας του ζημιωθέντος (ΑΠ 542/2011, ΑΠ 462/2011, ΑΠ 1576/1995 ΝΟΜΟΣ). Έτσι, εκείνος που υπαιτίως και παρανόμως καταστρέφει εντελώς ξένο πράγμα, υποχρεούται σε αποζημίωση του παθόντος, ο οποίος δικαιούται πλην άλλων, να απαιτήσει την ανόρθωση της θετικής ζημίας του, αναγόμενης στην αντικειμενική αξία του πράγματος κατά το χρόνο της πρώτης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου συζητήσεως της αγωγής, για το ορισμένο της οποίας αρκούν τα στοιχεία αυτά, εφόσον τα περιστατικά που προσδιορίζουν την αξία του πράγματος μπορούν να προκύπτουν και από τις αποδείξεις. Ειδικότερα, η αντικειμενική αξία του καταστραφέντος πράγματος και εντεύθεν η θετική ζημία του παθόντος υπολογίζονται με βάση την κατάσταση που βρισκόταν το πράγμα κατά το χρόνο της καταστροφής και όχι ανάλογα με την δαπάνη, η οποία απαιτείται για την απόκτηση ή κατασκευή άλλου ομοίου πράγματος καινούργιου. Τούτο δε διότι, στην τελευταία περίπτωση, ο ζημιωθείς θα αποκόμιζε και ωφέλεια, πράγμα που θα ήταν αντίθετο στην έννοια του διαφέροντος και τη διέπουσα αυτό γενική αρχή της αποκαταστάσεως του δανειστή στην προ του ζημιογόνου γεγονότος κατάσταση. Κατά συνέπεια, επί καταστροφής πράγματος, που δεν είναι καινούργιο, εφόσον η αποζημίωση παρέχεται σε χρήμα, η ζημία και το σε αυτήν αντιστοιχούν διαφέρον πρέπει να υπολογίζεται με βάση την αξία του πράγματος σε τέτοια κατάσταση και όχι ανάλογα με την απαιτούμενη δαπάνη για την απόκτηση καινούργιου πράγματος (ΑΠ 272/2020, ΑΠ 839/2012, ΑΠ 68/2005).

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 261 παρ. 1 εδ. α' του ΑΚ, που εφαρμόζεται και επί αποσβεστικής προθεσμίας (ΑΚ 279), η παραγραφή διακόπτεται με την άσκηση της αγωγής, ήτοι με την επίδοση αυτής κατά τα άρθρα 215 παρ.1 και 221 παρ. 1 του ΚΠολΔ. Εξ άλλου κατά το άρθρο 263 ΑΚ κάθε παραγραφή που διακόπηκε με την έγερση της αγωγής θεωρείται σαν να μη διακόπηκε, αν η αγωγή απορριφθεί τελεσίδικα για λόγους μη ουσιαστικούς. Αν ο δικαιούχος εγείρει και πάλι την αγωγή μέσα σε έξι μήνες, η παραγραφή θεωρείται ότι έχει διακοπεί με την προηγούμενη αγωγή. Απόρριψη της αγωγής για λόγους μη ουσιαστικούς κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης υπάρχει σε κάθε περίπτωση κατά την οποία η παροχή δικαστικής προστασίας ματαιώνεται για λόγο που δεν ανάγεται στη νομική ή ουσιαστική βασιμότητα της υπό διάγνωση απαίτησης. Τέτοιοι λόγοι μπορεί να είναι η μη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων της δίκης, η έλλειψη της ικανότητας δικαστικής παράστασης, η αοριστία της αγωγής και γενικότερα οι λόγοι εκείνοι οι οποίοι, κατά βασική δικονομική αρχή, ερευνώνται πριν από την αξιολόγηση της ύπαρξης και του περιεχομένου της ουσιαστικής αξίωσης και των οποίων η θετική ή αρνητική συνδρομή παρεμποδίζει τη διάγνωσή της. Ως επανέγερση της αγωγής νοείται η υποβολή νέου αιτήματος παροχής δικαστικής προστασίας από τον ίδιο ενάγοντα ή σε περίπτωση που μεσολαβήσει νόμιμη καθολική ή ειδική διαδοχή από το διάδοχο του κατά του ιδίου εναγομένου ή των διαδόχων εκείνου, που βασίζεται στην ίδια με την προηγούμενη νομική και ιστορική αιτία. Ταυτότητα ιστορικής αιτίας υπάρχει όταν τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό της νομικής διάταξης που εφαρμόσθηκε στην προηγούμενη δίκη είναι τα ίδια με αυτά που συνθέτουν το πραγματικό της νομικής διάταξης που πρόκειται να εφαρμοσθεί στη νέα δίκη. Η ταυτότητα αυτή υπάρχει και όταν με τη νέα αγωγή επέρχονται οι αναγκαίες διαφοροποιήσεις με τις οποίες συμπληρώνονται οι ασάφειες ή οι ελλείψεις που προκάλεσαν το δικονομικό απαράδεκτο της προηγούμενης αγωγής, αρκεί να μη μεταβάλλεται η ταυτότητα της αξίωσης υπέρ της οποίας πρέπει να παρασχεθεί δικαστική προστασία (ΑΠ 768/2016, ΑΠ 215/2011, ΑΠ 190/2008). Επομένως, εάν ο δικαιούχος επανεγείρει την αγωγή εντός έξι μηνών από την τελεσιδικία της απόφασης που απέρριψε για λόγους μη ουσιαστικούς την προηγούμενη αγωγή αυτού, η παραγραφή λογίζεται ότι έχει διακοπεί με την άσκηση της αρχικής αγωγής (ΑΠ 1257/2023 ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, 198/2021, ΑΠ 113/2019, ΑΠ 577/2016).

Με την υπό κρίση Αγωγή της, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου της, η ενάγουσα ιστορεί ότι τον Αύγουστο του έτους 2018 συμφώνησε προφορικά με την εναγομένη και αυτή παρέλαβε τα αναφερόμενα στην Αγωγή κινητά πράγματα ιδιοκτησίας της ενάγουσας, για να τα φυλάξει στην οικία της στ[…] Αττικής, χωρίς αμοιβή, με την υποχρέωση να της τα αποδώσει όταν της ζητηθεί. Ότι το Νοέμβριο του έτους 2018, η ενάγουσα κατήγγειλε προφορικά την ως άνω άτυπη σύμβαση παρακαταθήκης και ζήτησε από την εναγομένη την απόδοση των κινητών πραγμάτων αυτών, ωστόσο εκείνη αρνήθηκε. Ότι κατόπιν της άρνησής της αυτής, η ενάγουσα υπέβαλε αρχικά σχετική αναφορά εναντίον της εναγομένης στο Α.Τ. […] και ακολούθως έγκληση εναντίον της για το αδίκημα της υπεξαίρεσης, κατά τα ειδικότερα στην Αγωγή αναφερόμενα. Ότι η εναγομένη εξακολουθεί να αρνείται να αποδώσει τα ως άνω κινητά πράγματα στην ενάγουσα, κατακρατώντας αυτά και ιδιοποιούμενη αυτά παρανόμως, τα οποία, όπως η εναγομένη δήλωσε σε αυτήν, δεν σώζονται πλέον. Ότι η συνολική αξία των ως άνω κινητών πραγμάτων ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 2.980 Ευρώ, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην Αγωγή. Ότι από την ως άνω αδικοπρακτική συμπεριφορά της εναγομένης, η ενάγουσα δοκίμασε ψυχικό άλγος, υφιστάμενη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας είναι εύλογο να της καταβάλει η εναγομένη το ποσό των 1.500 Ευρώ. Ότι για την ένδικη αξίωση είχε προηγουμένως ασκήσει την από 23-10-2023 Αγωγή της εναντίον της εναγομένης ενώπιον του Ειρηνοδικείου […], το οποίο απέρριψε την Αγωγή αυτή ως αόριστη με την με αριθ. […]/2024 απόφασή του. Με βάση τα πραγματικά περιστατικά αυτά, η ενάγουσα ζητά, κατόπιν περιορισμού του αγωγικού αιτήματος από καταψηφιστικό σε έντοκο αναγνωριστικό, με τις νομοτύπως και εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της, να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη οφείλει να της καταβάλει το συνολικό ποσό των (2.980 + 1.500 =) 4.480 Ευρώ, με το νόμιμο τόκο από 1-11-2023, άλλως από την επομένη της επίδοσης της υπό κρίση Αγωγής και έως την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή και να καταδικασθεί αυτή στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης.

Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η κρινομένη Αγωγή, όπως νομίμως περιορίστηκε, κατ' άρθρο 223 ΚΠολΔ και η οποία ασκήθηκε εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 468 παρ. 1 ΚΠολΔ προθεσμίας (βλ. τη με αριθ. […]/27-1-2025 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Πειραιά […]) αρμόδια και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, το οποίο είναι καθ' ύλην (άρθρο 1, 7, 9, 10, 12 παρ 1, 13, 14 παρ. 1α ΚΠολΔ) και κατά τόπον αρμόδιο (άρθρο 22 ΚΠολΔ), να την εκδικάσει, κατά τις ειδικές διατάξεις των μικροδιαφορών (κατ' άρθρα 466 επ. ΚΠολΔ, όπως αυτές ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με τα άρθρα 24 και 25 του ν. 4842/2021), για το παραδεκτό δε της συζήτησης αυτής προσκομίζεται το από 20-10-2023 έντυπο έγγραφης ενημέρωσης για τη δυνατότητα επίλυσης της διαφοράς με διαμεσολάβηση (κατ' άρθρο 3 παρ. 2 Ν. 4640/2019), νομίμως υπογεγραμμένο. Είναι επαρκώς ορισμένη, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς της εναγομένης, καθώς σε αυτήν περιλαμβάνονται όλα τα απαιτούμενα από τη διάταξη του άρθρου 216 ΚΠολΔ στοιχεία και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 822 επ, 914, 932, 937 ΑΚ, 330, 340, 345, 346, 375 ΠΚ, 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος περί κήρυξης της απόφασης προσωρινά εκτελεστής, καθόσον αυτή θα είναι ανέκκλητη και λόγω της αντιμωλία διεξαγωγής της δίκης, μη υποκείμενη σε ανακοπή ερημοδικίας, επομένως αμέσως εκτελεστή. Επομένως, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω η Αγωγή, όπως νομίμως περιορίστηκε, μη απαιτούμενης της καταβολής τέλους δικαστικού ενσήμου, κατόπιν της τροπής του αιτήματος σε έντοκο αναγνωριστικό, καταβλήθηκαν δε τα σχετικά τέλη συζητήσεως (με αριθ. […] και […] γραμμάτια Προκαταβολής εισφορών και ενσήμων ΔΣΘ και ΔΣΑ).

Η εναγομένη με το νομίμως και εμπροθέσμως κατατεθέν έγγραφο υπόμνημά της, αρνείται την υπό κρίση Αγωγή και προβάλλει κατ' αρχήν την ένσταση απαραδέκτου, λόγω δεδικασμένου, καθόσον, κατά τους ισχυρισμούς της, το περιεχόμενο της κρινομένης Αγωγής είναι ίδιο με αυτό της προγενέστερης από 23-10-2023 Αγωγής της ήδη ενάγουσας εναντίον της, η οποία ασκήθηκε ενώπιον του Ειρηνοδικείου […] και η οποία απορρίφθηκε ως αόριστη, δυνάμει της με αριθ. […]/2024 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου […], αλλά και λόγω του ότι η ένδικη αξίωση έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή της αδικοπραξίας. Ο ισχυρισμός αυτός παραδεκτά προβάλλεται και συνιστά ένσταση στηριζόμενη, ως προς το πρώτο σκέλος αυτής, στα άρθρα 321 επ ΚΠολΔ και, ως προς το δεύτερο σκέλος αυτής, στο άρθρο 937 ΑΚ και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. Τέλος, η εναγομένη, προβάλλει την ένσταση καταχρηστικής άσκησης της Αγωγής εκ μέρους της ενάγουσας, διότι ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα επανέρχεται πεισματικά με ίδιου περιεχομένου αγωγές εναντίον της (εναγομένης), με αποκλειστικό σκοπό να αποκομίσει κέρδος, χωρίς μάλιστα να υπολογίζει τα προβλήματα υγείας της εναγομένης και τη δυσχερή οικονομική της κατάσταση και χωρίς να της έχει καταβάλει τα δικαστικά έξοδα, που επιδικάστηκαν με τη με αριθ. […]/2024 απόφαση του Ειρηνοδικείου […], ποσού 150 Ευρώ. Ο εν λόγω ισχυρισμός συνιστά ένσταση που προβάλλεται παραδεκτώς, είναι όμως μη νόμιμη, διότι τα ιστορούμενα πραγματικά περιστατικά δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ και πρέπει να απορριφθεί.

Από το σύνολο του προσκομιζόμενου με τις προτάσεις των διαδίκων αποδεικτικού υλικού, ήτοι το περιεχόμενο όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που οι διάδικοι νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται, είτε για να ληφθούν υπόψη ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, για κάποια από τα οποία γίνεται ιδιαίτερη μνεία κατωτέρω, χωρίς όμως κάποιο από αυτά να παραλειφθεί για την κατ' ουσίαν διάγνωση της διαφοράς, από τη με αριθ. […]/13-2-2025 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος απόδειξης Μ.Π. ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών […], μη απαιτούμενης κλήσης της εναγομένης, κατ' άρθρο 468 παρ. 2 εδαφ. β΄ ΚΠολΔ, από τη με αριθ. πρωτ. […]_2025 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ανταπόδειξης Δ.Κ. ενώπιον της Δικηγόρου Αθηνών […] (άρθρο 74 παρ. 6 Ν. 4690/2020), μη απαιτούμενης κλήσης της ενάγουσας, κατ' άρθρο 468 παρ. 2 εδαφ. β΄ ΚΠολΔ, από την προσκομιζόμενη από την ενάγουσα εκτύπωση ανταλλαγής μηνυμάτων SMS μεταξύ των διαδίκων, ώστε δεν αφορούσαν επικοινωνία τους με τρίτα πρόσωπα έχοντας ληφθεί χωρίς τη συγκατάθεσή τους, τα οποία δεν θεωρούνται παρανόμως κτηθέντα αποδεικτικά μέσα και δεν προσβάλλουν το δικαίωμα της ελεύθερης επικοινωνίας και του απορρήτου των συνομιλιών, επειδή προσκομίζονται από τους διαδίκους προς απόδειξη των αγωγικών και ανταγωγικών τους ισχυρισμών στο πλαίσιο της δικαστικής τους διένεξης (ΟΛΑΠ 1/2017, ΜΠΑ 3936/2020 ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΘεσ 5782/2019 ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΗρακλ 1085/2018 ΝΟΜΟΣ), από τις προσκομιζόμενες από την ενάγουσα φωτογραφίες, των οποίων δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα, κατ' άρθρα 444 και 445 ΚΠολΔ, από τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη και από τις ομολογίες των διαδίκων κατ' άρθρο 261 ΚΠολΔ, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα, χήρα στρατιωτικού και μητέρα δύο ενηλίκων τέκνων, μετοίκησε από […] -όπου και διέμενε με τον ως άνω σύζυγό της- στην Αθήνα, λόγω αιφνιδίου θανάτου του συζύγου της αυτού τον Αύγουστο του έτους 2014. Κατά τη σταδιακή μετοίκησή της στην Αθήνα, τον Οκτώβριο του έτους 2014, γνώρισε την εναγομένη - ο υιός της οποίας διατηρεί στεγνοκαθαριστήριο στ[…]- και έκτοτε δημιούργησαν πολύ στενή φιλική σχέση, γεγονός που και η ίδια η εναγομένη συνομολογεί. Από τον Ιανουάριο του έτους 2015, η ενάγουσα μίσθωσε ένα διαμέρισμα στ[…], όπου και διέμενε, μέχρι και τον Ιούλιο του έτους 2018, οπότε και αποφάσισε να μετοικήσει στ[…], σε ιδιόκτητη οικία. Στα πλαίσια της ως άνω φιλικής τους σχέσης και κατά τον αμέσως προαναφερθέντα χρόνο (Ιούλιο 2018), η εναγομένη προσφέρθηκε να εξυπηρετήσει την ενάγουσα και να παραλάβει από αυτήν τα κατωτέρω αναλυτικά αναφερόμενα κινητά πράγματά της (ενάγουσας) και δη προσωπικά αντικείμενα ένδυσης, υπόδησης, αξεσουάρ, καλλυντικά και προϊόντα προσωπικής φροντίδας, είδη σπιτιού, μικροέπιπλα, οικιακές συσκευές και φακέλους με προσωπικά αρχεία της ίδιας και της οικογένειάς της, προκειμένου να τα φυλάξει, μέχρι η ενάγουσα να τακτοποιηθεί στην ως άνω νέα κατοικία της στ[…], με τη συμφωνία, η εναγομένη να της τα αποδώσει άμεσα, μόλις η ενάγουσα της το ζητήσει. Για τη φύλαξη αυτή, δεν συμφωνήθηκε αμοιβή, λόγω ακριβώς της ως άνω στενής φιλικής σχέσης των διαδίκων, συμφωνήθηκε δε ότι η φύλαξη των πραγμάτων αυτών θα γινόταν σε άδειο και αχρησιμοποίητο χώρο στην οικία της εναγομένης. Πράγματι, η ενάγουσα στα μέσα Αυγούστου του έτους 2018, αφού προηγουμένως η εναγομένη της έδωσε τα κλειδιά της οικίας της, μετέφερε στην οικία αυτή τα προμνημονευθέντα κινητά πράγματα που αναφέρει στην Αγωγή της (σελίδα 2 και 3) και για τα οποία θα γίνει αναλυτικά λόγος κατωτέρω. Ακολούθως, στις 11-11-2018, η ενάγουσα ενημέρωσε την εναγομένη ότι χρειάζεται να παραλάβει κάποια έγγραφα από το αρχείο της και αφού έλαβε την άδειά της τηλεφωνικά –καθόσον εκείνη απουσίαζε από την οικία της αυτή–, εισήλθε στο διαμέρισμα, προκειμένου να τα λάβει. Εν συνεχεία, λίγο αργότερα, η ενάγουσα έλαβε ένα μήνυμα στο κινητό της τηλέφωνο, από τον τότε σύντροφο της εναγομένης, ονόματι Σ. (από τον αριθ. […] κινητού τηλεφώνου), ο οποίος –με απειλητικό τόνο– της ζητούσε να πάρει τα πράγματα σε δύο ημέρες από το σπίτι της εναγομένης και ακολούθησε μήνυμα της εναγομένης προς αυτήν, που την παρακαλούσε να κάνει ό,τι ο ως άνω σύντροφός της της είπε. Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα, στις 12-11-2018 ενημέρωσε την εναγομένη ότι την επομένη ημέρα, ήτοι στις 13-11-2018, θα παραλάμβανε τα πράγματά της, με μεταφορική εταιρεία, λύνοντας με τον τρόπο αυτό της μεταξύ τους συναφθείσας προφορικής σύμβασης παρακαταθήκης, λόγω καταγγελίας. Ωστόσο, στις 13-11-2018 και ώρα 8.29 π.μ. (βλ. σχετικό μήνυμα SMS), η εναγομένη δήλωσε στην ενάγουσα ότι έχει αλλάξει τις κλειδαριές της οικίας της και της ζήτησε την καταβολή χρηματικού ποσού 574 Ευρώ για να της αποδώσει τα πράγματά της αυτά. Η ενάγουσα, έκπληκτη, καθόσον ουδόλως υπήρχε συμφωνία για την καταβολή αμοιβής στην εναγομένη για τη φύλαξη των πραγμάτων, δεδομένου ότι η ίδια η εναγομένη προσφέρθηκε να την εξυπηρετήσει, στα πλαίσια της φιλικής τους σχέσης, στις 15-11-2018, υπέβαλε αναφορά στο Α.Τ. […] (βλ. τη με αριθ. πρωτ. […]/30-11-2018 Βεβαίωση του Α.Τ. […]), ωστόσο η εναγομένη αρνήθηκε να της αποδώσει τα πράγματα της αυτά, ιδιοποιούμενη αυτά παράνομα, απέστειλε δε σε αυτήν (ενάγουσα), την 1-12-2018 μήνυμα SMS, στο οποίο της δήλωνε ότι σε μία εβδομάδα θέλει άδειο το δωμάτιό της και τα λεφτά της, αλλιώς τα χαρίζει (τα πράγματα της ενάγουσας) στους φτωχούς. Εν συνεχεία, η ενάγουσα επέδωσε στην εναγομένη την από 7-12-2018 εξώδικη διαμαρτυρία-δήλωση-πρόσκληση (βλ. τη με αριθ. […]/7-12-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς […]), με την οποία την κάλεσε να της αποδώσει τη νομή και κατοχή των ως άνω κινητών πραγμάτων, εντός 5 ημερών από την επίδοσή της, η δε εναγομένη ουδόλως ανταποκρίθηκε, κατόπιν δε υποβολής σχετικής έγκλησης από την ενάγουσα εναντίον της, λόγω της παράνομης ιδιοποίησης των προσωπικών της αντικειμένων, η εναγομένη καταδικάστηκε, με τη με αριθ. […]/2021 ήδη αμετάκλητη απόφαση του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών με τριετή αναστολή για το αδίκημα της υπεξαίρεσης. Από το σύνολο του προσκομιζόμενου αποδεικτικού υλικού προέκυψε ότι η εναγομένη αρνήθηκε να αποδώσει στην ενάγουσα τα κινητά πράγματα που η τελευταία της παρέδωσε προς φύλαξη τον Αύγουστο του έτους 2018 και τα οποία η εναγομένη συμφωνήθηκε να φυλάξει, χωρίς αμοιβή και να τα αποδώσει στην ενάγουσα, αυθις μόλις αυτή της τα ζητήσει, τουναντίον αυτή παρακράτησε αυτά, χωρίς να έχει σχετικό δικαίωμα μετά τη λύση της σύμβασης παρακαταθήκης, κατόπιν καταγγελίας από πλευράς της ενάγουσας, η ίδια δε (εναγομένη) αρνήθηκε να της τα αποδώσει χωρίς την καταβολή σε αυτή από την ενάγουσα χρηματικού ποσού, το οποίο της ζήτησε αντίθετα από τη συμφωνία τους ως αμοιβή και επιδεικνύοντας εντελώς εξαφνικά συμπεριφορά όχι μόνο μη συνάδουσα με τη φιλική τους σχέση αλλά και αδικοπρακτική, καθόσον παρακράτησε αυτά παρανόμως και τα ιδιοποιήθηκε, δηλώνοντάς της συνάμα ότι από την 8-12-2018 (μία εβδομάδα μετά την αποστολή του προμνημονευθέντος από 1-12-2018 SMS) και εντεύθεν τα πράγματα αυτά δεν θα βρίσκονται στην κατοχή της, καθόσον θα τα δώριζε στους φτωχούς, επομένως αυτά δεν σώζονται πλέον και συνεπώς η ενάγουσα δικαιούται να ζητήσει την αξία τους, κατά τα σχετικά αναφερόμενα ανωτέρω στη σχετική μείζονα σκέψη. Εξάλλου, η εναγομένη, με τις νομοτύπως κατατεθείσες προτάσεις της δεν αντικρούει ειδικά το γεγονός ότι τα πράγματα αυτά δεν σώζονται, ούτε αντικρούει ότι ευρίσκεται σε αδυναμία αυτούσιας απόδοσης των πραγμάτων αυτών, συναγομένης σχετικά ομολογίας. Η ενάγουσα, όπως προαναφέρθηκε, παρέδωσε στην εναγομένη, τον Αύγουστο του έτους 2018 τα ακόλουθα κινητά πράγματα: 1. Μία πολυθρόνα Poang, εταιρείας ΙΚΕΑ, αξίας 100 Ευρώ, έτους αγοράς 2010, 2. Ένα τραπέζι γραφείου Lisabo, εταιρείας ΙΚΕΑ, αξίας 80 Ευρώ, έτους αγοράς 2015, 3. Ένα στερεοφωνικό συγκρότημα, εταιρείας SHARP XLB 512, αξίας 120 Ευρώ, έτους αγοράς 2010, 4. Μία σόμπα Life, θερμάστρα χαλαζία, αξίας 100 Ευρώ, έτους αγοράς 2017 από το κατάστημα «Κωτσόβολος», 5. Έναν ανεμιστήρα δαπέδου, Crystal Home, αξίας 80 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα «Κωτσόβολος», 6. Μία ηλεκτρική κουζίνα, εταιρείας DAVOLINE, αξίας 300 Ευρώ, έτους αγοράς 2017 από το κατάστημα «Κωτσόβολος», 7. Μία κατσαρόλα, εταιρείας Fissler, αξίας 120 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, 8. Ένα μπρίκι, εταιρείας Vicko, αξίας 15 Ευρώ, έτους αγοράς 2017, 9. Μία πρέσα μαλλιών, εταιρείας Izzy HS568, αξίας 40 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, από το κατάστημα «Κωτσόβολος», 10. Δύο ζευγάρια αθλητικών παπουτσιών της εταιρείας Renato Garini, χρώματος λευκού με καφέ, αξίας 60 Ευρώ το καθένα και συνολικά (60 Χ 2 =) 120 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα «Μιχαηλίδης», 11. Δύο ζευγάρια αθλητικών παπουτσιών της εταιρείας Adidas, χρώματος μαύρου με λευκό, αξίας 60 Ευρώ το καθένα και συνολικά (60 Χ 2 =) 120 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Intersport, 12. Τρία ζευγάρια γόβες της εταιρείας Exe, χρώματος μαύρου, χρυσού και μπλε αντίστοιχα, αξίας 60 Ευρώ το καθένα και συνολικά (60 Χ 3 =) 180 Ευρώ, έτους αγοράς 2017, 13. ένα ζευγάρι γόβες - πέδιλα της εταιρείας Seven, χρώματος μαύρου και κόκκινου, αξίας 60 Ευρώ, έτους αγοράς 2017, 14. Δύο ζευγάρια αθλητικών παπουτσιών της εταιρείας Nike, χρώματος χρυσού και μαύρου, αξίας 60 Ευρώ το καθένα και συνολικά (60 Χ 2 =) 120 Ευρώ, έτους αγοράς 2016 από το κατάστημα Intersport, 15. Δύο σετ εσωρούχων της εταιρείας Triumph, αξίας 30 Ευρώ το καθένα και συνολικά (30 Χ 2 =) 60 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, 16. Δύο σετ εσωρούχων της εταιρείας Tezenis, αξίας 20 Ευρώ το καθένα και συνολικά (20 Χ 2 =) 40 Ευρώ, έτους αγοράς 2017, 17. Μία τσάντα της εταιρείας Exe, μαύρου χρώματος, αξίας 50 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, 18. Μία τσάντα της εταιρείας Tom, μαύρου χρώματος, αξίας 50 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, 19. Μία τσάντα χειρός της εταιρείας Bestin, καφέ χρώματος, αξίας 40 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, 20. Μία τσάντα χειρός της εταιρείας Exe, καφέ χρώματος, αξίας 40 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, 21. Μία τσάντα της εταιρείας Artisti Italiani, γκρι χρώματος, αξίας 70 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, 22. Μία τσάντα ώμου της εταιρείας Amelie, μπλε χρώματος, με αλυσίδα, αξίας 70 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, 23. Μία τσάντα της εταιρείας Nola, τύπου χιαστί, μαύρου χρώματος, αξίας 60 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, 24. Μία τσάντα της εταιρείας Guess, γκρι χρώματος, αξίας 80 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, 25. Μία τσάντα της εταιρείας Guess, καφέ χρώματος, αξίας 70 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, 26. Μία τσάντα της εταιρείας Guess, πορτοκαλί χρώματος, αξίας 70 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, 27. Μία τσάντα εκπτωτική της εταιρείας Calvin Klein, χρυσού χρώματος, αξίας 60 Ευρώ, έτους αγοράς 2015, 28. Μία τσάντα της εταιρείας Calvin Klein, μπεζ χρώματος, αξίας 60 Ευρώ, έτους αγοράς 2015, 29. Μία βαλίτσα προσωπικού με το λογότυπο της Aegean, αξίας 50 Ευρώ, έτους κτήσεως 2013, 30. Δύο σετ σεντόνια της εταιρείας Diva, αξίας 30 Ευρώ το καθένα και συνολικά (30 Χ 2 =) 60 Ευρώ, έτους αγοράς 2015 από το κατάστημα Hondos Center, 31. Ένα σετ σεντόνια της εταιρείας Das, αξίας 40 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center, 32. Τρεις κουβέρτες αξίας 50 Ευρώ η καθεμία και συνολικά (50 Χ 3 =) 150 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, από το κατάστημα Anemos, 33. Δύο παπλώματα της εταιρείας Gila Rose, αξίας 80 Ευρώ το καθένα και συνολικά (80 Χ 2 =) 160 Ευρώ, έτους αγοράς 2018, από το κατάστημα Μιζερλής, 34. Τρία διακοσμητικά μαξιλάρια, αξίας 15 Ευρώ το καθένα και συνολικά (15 Χ 3 =) 45 Ευρώ, έτους αγοράς 2016, από το κατάστημα Ναυσικά, 35. Ένα προϊόν κερατίνης CHI KERATIN SILK INFUSION 177 ml, αξίας 18 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center, 36. Μία λοσιόν σώματος Victoria's Secret Bare Vanilla Fragrance, 236 ml, αξίας 18 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center, 37. Ένα άρωμα σώματος Victoria's Secret Pure Seduction Fragrance mist, αξίας 19 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center, 38. Δύο αποτριχωτικές κρέμες veet silky fresh, αξίας 5 Ευρώ η καθεμία και συνολικά (5 Χ 2 =) 10 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center, 39. Μία κρέμα Korres Body Smoothing Milk Βανίλια 200 ml, αξίας 5 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center και 40. Ένα άρωμα Korres White Tea Eau de Toilette 50 ml, αξίας 30 Ευρώ, έτους αγοράς 2018 από το κατάστημα Hondos Center, ήτοι πράγματα συνολικής αξίας 2.980 Ευρώ. Τα ως άνω πράγματα είχαν αγοραστεί, όπως ανωτέρω αναφέρεται για έκαστο εξ αυτών, τα περισσότερα κατά τη διετία 2016 – 2018 και κάποια από αυτά νωρίτερα (έτη 2010, 2013 και 2015), οπότε ήταν σε καλή κατάσταση, σε κάθε περίπτωση όμως αυτά ήταν όλα μεταχειρισμένα κατά το χρόνο της αδυναμίας απόδοσης αυτών στην ενάγουσα. Επομένως, δεδομένου ότι αφενός μεν η θετική ζημία του παθόντος υπολογίζεται με βάση την κατάσταση που βρισκόταν το πράγμα και όχι ανάλογα με την δαπάνη, η οποία απαιτείται για την απόκτηση ή κατασκευή άλλου ομοίου πράγματος καινούργιου, αφετέρου δε ότι σύμφωνα και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα μεταχειρισμένα είδη πωλούνται ως χρησιμοποιημένα είδη («δεύτερο χέρι»), αντί μικρότερου τιμήματος σε σχέση με την αγοραία αξία τους ως καινούριων και δη σε ποσοστό μειωμένο κατά 35% από την αγοραία αξία τους, το οποίο κρίνεται εύλογο στην προκειμένη περίπτωση, θα πρέπει να μειωθεί η αξία τους κατά ποσοστό 35%, κατά μονάδα και επομένως, η αξία τους ανέρχεται στο συνολικό ποσό των (2.980 – 35% =) 1.937 Ευρώ, ποσό το οποίο αποτελεί και τη θετική ζημία της ενάγουσας.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη από την ανωτέρω παράνομη συμπεριφορά της εναγομένης, καθώς αυτή στερήθηκε, πέραν των ανωτέρω προσωπικών της αντικειμένων και δύο φακέλους με προσωπικά αρχεία της ίδιας και της οικογένειάς της (αποφάσεις σύνταξης ΓΛΚ και ΜΤΣ, φωτοτυπίες ταυτότητας του θανόντος συζύγου της και των τέκνων της, έγγραφα από το ΤΠΔΑ, λοιπά φορολογικά έγγραφα) γεγονός που της προκάλεσε στενοχώρια, άγχος και αναστάτωση, καθόσον αυτή έπρεπε να επανεκδώσει όσα από αυτά μπορούσαν να αντικατασταθούν (βλ. με αριθ. […]/2025 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα απόδειξης). Επομένως, το δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί υπέρ της ενάγουσας χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, αφού ληφθεί υπόψη η θεμελιώδης αρχή της αναλογικότητας (25 Σ), με γνώμονα την αποφυγή της οικονομικής εξουθένωσης της εναγομένης και του αντίστοιχου υπέρμετρου πλουτισμού της ενάγουσας. Το δικαστήριο, εκτιμώντας το είδος και την ένταση της προσβολής, την έκταση της βλάβης, τις εν γένει συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η προσβολή και τέλος την περιουσιακή και κοινωνική κατάσταση των μερών, κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί χρηματική ικανοποίηση στην ενάγουσα λόγω ηθικής βλάβης, ανερχόμενη στο ποσό των εκατόν πενήντα (150) Ευρώ. Αναφορικά με την προβαλλόμενη από την εναγομένη ένσταση απαραδέκτου λόγω δεδικασμένου και συνακόλουθα ένσταση πενταετούς παραγραφής, η ένσταση αυτή τυγχάνει αβάσιμη στην ουσία της και ως εκ τούτου απορριπτέα και αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Η ένδικη σύμβαση παρακαταθήκης λύθηκε, κατόπιν προφορικής καταγγελίας από την ενάγουσα, την 13-11-2018, έκτοτε δε η εναγομένη παράνομα ιδιοποιήθηκε τα κινητά πράγματα αυτά και αρνήθηκε έκτοτε να τα αποδώσει στην ενάγουσα. Εν συνεχεία, η ενάγουσα άσκησε εναντίον της εναγομένης την από 23-10-2023 και με ΕΑΚ […]/23-10-2023 (ΓΑΚ […]/2023) Αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου […]. Η αγωγή αυτή επιδόθηκε στην εναγομένη στις 30-10-2023, όπως τούτο προκύπτει από την με αριθ. […]/30-10-2023 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Πειραιά […]. Ακολούθως, εξεδόθη η με αριθμό […]/2024 απόφαση του ως άνω Ειρηνοδικείου […], η οποία απέρριψε την ανωτέρω αγωγή ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα σε αυτήν, ήτοι την απέρριψε για λόγο μη ουσιαστικό. Ακολούθως και κατόπιν της ως άνω απόρριψης της αγωγής για λόγο μη ουσιαστικό, η ενάγουσα ήγειρε νέα αγωγή (διορθώνοντας το δικονομικό απαράδεκτο της πρώτης αγωγής, που οδήγησε στην κατά τα ανωτέρω μη ουσιαστική απόρριψη) και δη την κρινόμενη που ασκήθηκε την 27-1-2025 (βλ. τη με αριθ. […]/27-1-2025 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Πειραιά […]). Η κρινόμενη αγωγή ασκήθηκε εντός του εξαμήνου από τη δημοσίευση της ως άνω με αριθμό […]/2024 απορριπτικής απόφασης του παρόντος δικαστηρίου (η οποία έλαβε χώρα την 30-7-2024), γεγονός που έχει ως συνέπεια τη διακοπή της παραγραφής της επίδικης αξίωσης, κατά το χρόνο έγερσης της πρώτης αγωγής, ήτοι την 30-10-2023, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 263 ΑΚ, κατά τα προεκτεθέντα, στην ως άνω μείζονα σκέψη. Επομένως, η επίδικη αξίωση ασκήθηκε εντός της πενταετίας, σύμφωνα με το άρθρο 937 ΚΠολΔ, καθότι από του χρόνου της καταγγελίας της ένδικης σύμβασης παρακαταθήκης, ήτοι την 13-11-2018 μέχρι και την επίδοση της πρώτης αγωγής, ήτοι την 30-10-2023, οπότε και διεκόπη η παραγραφή, κατά τα αμέσως προεκτεθέντα, δεν είχε διαδράμει χρόνος μεγαλύτερος της πενταετίας. Συνεπώς, αυτεπαγγέλτως εξεταζομένης της ένστασης δεδικασμένου και δεκτής γενομένης και της προβαλλόμενης από την ενάγουσα, με την προσθήκη-αντίκρουση αυτής, αντένστασης περί διακοπής της παραγραφής, πρέπει να απορριφθούν τόσο η ένσταση δεδικασμένου όσο και η ένσταση περί παραγραφής ως αβάσιμες στην ουσία τους. Συνεπώς, η ενάγουσα δικαιούται συνολικά, για τις ανωτέρω αιτίες, το ποσό των (1.937 + 150 =) 2.087 Ευρώ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, απορριπτομένων των αντιθέτων ισχυρισμών και ενστάσεων της εναγομένης, η Αγωγή, όπως νομίμως περιορίστηκε, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και ως κατ' ουσίαν βάσιμη και να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των δύο χιλιάδων ογδόντα επτά (2.087) Ευρώ, με το νόμιμο τόκο, από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση. Τέλος, μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, πρέπει, δεκτού γενομένου του σχετικού αιτήματός της, να επιβληθούν σε βάρος της εναγομένης, λόγω της κατά ένα μέρος ήττας της, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό (άρθρα 176, 178 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την Αγωγή, όπως νομίμως περιορίστηκε.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των δύο χιλιάδων ογδόντα επτά (2.087) Ευρώ, με το νόμιμο τόκο, από την επομένη της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εναγομένη στην καταβολή μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εκατό (100) Ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα, στις 20 Φεβρουαρίου 2026, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ