Αναίρεση – Θανατηφόρο τροχαίο – Συνυπαιτιότητα – Ψυχική οδύνη – Αρχή της αναλογικότητας
Διακοπή της αναιρετικής δίκης λόγω θανάτου διαδίκου και εκούσια επανάληψή της από τους κληρονόμους του με δήλωση στο ακροατήριο και κατάθεση προτάσεων. Αδικοπρακτική ευθύνη από θανατηφόρο αυτοκινητικό ατύχημα. Η αμέλεια και η αιτιώδης συνάφεια είναι νομικές έννοιες που ελέγχονται αναιρετικά, ενώ ο βαθμός του πταίσματος και το ποσοστό της συνυπαιτιότητας εκφεύγουν του αναιρετικού ελέγχου. Η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθαυτή υπαιτιότητα. Η προτεραιότητα σε ισόπεδο κόμβο με πινακίδα STOP δεν είναι απόλυτη και δεν αποκλείει τη συνυπαιτιότητα του οδηγού που κινείται με υπερβολική ταχύτητα. Συνυπαιτιότητα δικυκλιστή (20%) έναντι οδηγού που παραβίασε πινακίδες STOP (80%). Απαράδεκτοι οι λόγοι αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης και για παράβαση διδαγμάτων της κοινής πείρας όταν πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης κατ’ άρθρο 932 ΑΚ. Έννοια της «οικογένειας του θύματος» και κριτήρια του ευλόγου. Αναιρετικός έλεγχος του ύψους της με βάση την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντ. και 1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο ΕΣΔΑ). Τα ποσά που επιδικάστηκαν στους γονείς δεν κρίθηκαν δυσανάλογα. Τα ποσά για τους αμφιθαλείς και ετεροθαλείς αδελφούς κρίθηκαν καταφανώς χαμηλά σε σχέση με όσα επιδικάζονται σε παρόμοιες περιπτώσεις. Αναιρεί εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση και παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο.
